Marek Rusin
Data i miejsce urodzenia

16 września 1943
Warszawa

Zawód, zajęcie

inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy

Alma Mater

Politechnika Warszawska

Odznaczenia

Marek Czesław Rusin (ur. 16 września 1943 w Warszawie) – polski inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy, podsekretarz stanu w Ministerstwie Łączności (1990–2000) i kierownik tego resortu w latach 1991–1992.

Życiorys

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1960), gdzie działał w 1 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka”. W 1965 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej. W 1976 uzyskał stopień doktora ze specjalnością w zakresie radioelektroniki. W 1966 został pracownikiem naukowym macierzystej uczelni, zajmował m.in. stanowiska adiunkta i docenta. Od 1970 zawodowo związany z Instytutem Radioelektroniki na PW.

W pracy badawczej zajął się techniką odbioru sygnałów radiowych, jak również miernictwem układów i systemów radiokomunikacyjnych. Jako główny konstruktor kierował opracowaniem pionierskiego zestawu do odbioru sygnałów pierwszych satelitów Ziemi (1969). Opracował też pierwszy w Polsce profesjonalny koder sygnału telewizyjnego w standardzie SECAM. Członek Stowarzyszenia Inżynierów Telekomunikacji (został skarbnikiem tej organizacji) oraz Stowarzyszenia Elektryków Polskich.

W latach 1990–2000 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Łączności. Od 1991 do 1993 zajmował stanowisko prezesa Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej. W rządzie Jana Olszewskiego kierował resortem łączności (1991–1992). W 1999 został członkiem powołanego wówczas rządowego zespołu negocjacyjnego w sprawie akcesji Polski do Unii Europejskiej; brał udział w negocjacjach dotyczących dwóch obszarów (telekomunikacja i techniki informacyjne oraz kultura i polityka audiowizualna). W okresie 2000–2002 był wiceprezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji. Pełnił później funkcję doradcy prezesa zarządu Telekomunikacji Polskiej oraz dyrektora NASK.

Życie prywatne

Żonaty z Izabellą Rusinową, której zadedykował swoją książkę pt. Wizyjne przetworniki optoelektroniczne (1990). Ma dwóch synów (ur. 1969 i 1975).

Odznaczenia i wyróżnienia

Wybrane publikacje

  • Telewizja. Wizyjne przetworniki optoelektroniczne (1990)
  • Telewizja. Systemy transmisji (1990)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Marek Czesław Rusin. Instytut Radioelektroniki [online], elka.pw.edu.pl [dostęp 2023-09-16].
  2. ↑ Wojciech Rylski, Absolwenci Reytana 1960, wne.uw.edu.pl [zarchiwizowane 2010-04-23].
  3. ↑ „Czarna Jedynka” – 1 Warszawska Drużyna Harcerzy im. Romualda Traugutta, dziś obchodzi stulecie swego istnienia [online], wpolityce.pl, 9 października 2011 [dostęp 2021-08-11].
  4. ↑ Dr inż. Marek Czesław Rusin, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-09-16].
  5. ↑ Zespół negocjacyjny, polskawue.gov.pl [zarchiwizowane 2013-11-09].
  6. ↑ M.P. z 2011 r. nr 78, poz. 780.
  7. ↑ Ordery dla przedstawicieli rządów okresu transformacji, prezydent.pl, 3 czerwca 2011 [zarchiwizowane 2012-09-10].
  8. ↑ Marek Rusin, Wizyjne przetworniki optoelektroniczne, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990, ISBN 978-83-206-0887-8.
  9. ↑ Marek Rusin, Systemy transmisji, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990, ISBN 978-83-206-0888-5.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.