Marek Fritzhand
Data i miejsce urodzenia

12 października 1913
Buczacz

Data i miejsce śmierci

2 grudnia 1992
Warszawa

Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: etyka, filozofia
Alma Mater

Uniwersytet Lwowski

Doktorat

1951

Profesura

1954

Polska Akademia Nauk
Status

członek rzeczywisty

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Odznaczenia

Marek Fritzhand (ur. 12 października 1913 w Buczaczu, zm. 2 grudnia 1992 w Warszawie) – polski filozof marksistowski i etyk, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys

Ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Kazimierz Ajdukiewicz i Roman Ingarden. W 1936 uzyskał tytuł magistra na podstawie napisanej pod kierunkiem R. Ingardena pracy pt. Pojęcie dobra i zła u Schelera i Hartmanna. Następnie podjął pracę nauczyciela.

Po zajęciu wschodnich terenów RP przez ZSRR wcielono go do Armii Czerwonej. W 1943 został żołnierzem Ludowego Wojska Polskiego. W 1944 należał do korpusu oficerów polityczno-wychowawczych 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. W wojsku pozostawał do 1948.

W 1950 podjął pracę w Uniwersytecie Warszawskim w kierowanej przez Adama Schaffa Katedrze Filozofii. W 1951 na podstawie przygotowanej pod kierunkiem Tadeusza Kotarbińskiego rozprawy pt. O powinnościach i normach moralnych otrzymał w UW stopień naukowy doktora. W 1954 został w Uniwersytecie Warszawskim profesorem nadzwyczajnym, a w 1965 profesorem zwyczajnym. W 1962 objął kierownictwo Katedry Etyki UW.

W 1952 został członkiem korespondentem, a w 1961 członkiem rzeczywistym PAN. W latach 1972–1980 był przewodniczącym Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk.

Od 1944 należał do PPR, a od 1948 do PZPR.

Był założycielem drugiego, po amerykańskiej „Ethics”, czasopisma naukowego specjalnie poświęconego teoretycznym i normatywnym zagadnieniom etyki „Etyka”. Wychowawca kilku pokoleń adeptów i profesorów etyki w Polsce. Przyjmuje się, że do jego uczniów należą m.in.: Henryk Jankowski, Stanisław Soldenhoff, Jacek Hołówka i Zbigniew Szawarski.

Jego działalność naukowa przyczyniła się do rozwoju i utrwalenia w Polsce (ale nie tylko, jako że jego prace były tłumaczone na wiele języków świata) zainteresowań etyką marksistowską. Jako jeden z pierwszych wprowadził w Polsce na szerszą skalę problematykę metaetyki (wówczas odrzucaną przez oficjalny marksizm).

Wybrane prace

  • Człowiek, humanizm, moralność. Ze studiów nad Marksem (1961, II wyd. 1966);
  • Myśl etyczna młodego Marksa (1961, II wyd. 1978);
  • W kręgu etyki marksistowskiej. Szkice i polemiki etyczne (1966);
  • Główne zagadnienia i kierunki metaetyki. O metaetyce, intuicjonizmie i emotywizmie (1970);
  • O niektórych właściwościach etyki marksistowskiej (1974);
  • Wartości a fakty (1982);
  • Aktualność spuścizny etycznej Lenina (1987);
  • Etyka. Pisma wybrane (1990).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Ryszard Wiśniewski, Marek Fitzhand [online] [dostęp 2023-09-30].
  2. 1 2 3 4 5 Robert T. Ptaszek: Fritzhand Marek. ptta.pl. [dostęp 2022-09-03].
  3. Andrzej Paczkowski, Trzy twarze Józefa Światły. Przyczynek do dziejów komunizmu w Polsce, Warszawa 2009, s. 65.
  4. Fritzhand, Marek, [w:] Członkowie Polskiej Akademii Nauk [online], pan.pl [dostęp 2021-10-12].
  5. 1 2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 217. ISBN 83-223-2073-6.
  6. M.P. z 1954 r. nr 112, poz. 1589 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”.
  7. M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.