Marcin Weinfeld (ur. 28 sierpnia 1884 w Warszawie, zm. 8 listopada 1965 tamże) – polski architekt pochodzenia żydowskiego.

Życiorys

Był absolwentem politechniki w Dreźnie i Politechniki Warszawskiej, gdzie naukę ukończył otrzymując dyplom w 1911. W latach 1912–1939 prowadził własne biuro projektów. Aresztowany w 1940 został przewieziony do obozu w Dachau, gdzie był więziony do zakończenia wojny. Jak opisuje jego wnuczka, nie przyjechał do obozu jako Żyd, tylko więzień polityczny, dlatego przeżył.

Od 1946 pełnił funkcję naczelnika wydziału w Ministerstwie Odbudowy, a następnie głównego architekta w Komitecie Budownictwa, Urbanistyki i Architektury. Był członkiem Oddziału Warszawskiego SARP oraz Towarzystwa Urbanistów Polskich.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 59-IV-24).

Najważniejsze realizacje

• gmach Towarzystwa Ubezpieczeń Prudential w Warszawie (projekt wraz ze Stefanem Bryłą);
• biurowiec Głównego Urzędu Kontroli Prasy i Wydawnictw przy ul. Mysiej 3 (obecnie nie istnieje);
• domy mieszkalne przy ul. Klonowej 4 (willa Czesława Wehra), ul. Koszykowej 8 oraz Grójeckiej 43 (z Kazimierzem Saskim)
• willa Neumannów przy ul. Sułkowickiej 5 (dawniej ul. Belwederska 18a)
• Mauzoleum Żydów Bojowników o Niepodległość Polski na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie
• Willa Gawrońskich
• willa Piaski w Konstancinie-Jeziornie
• niezrealizowany projekt synagogi przy ul. Dzielnej 7;
• synagoga Wajnberga w Otwocku przy ul. Reymonta, zburzona w 1941.

Życie prywatne

Jego żoną była Maryla Beth (Bett), pochodzenia żydowskiego, córka Dawida Betta, wykładowcy Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Odznaczenia i wyróżnienia

• Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
• Członek honorowy Towarzystwo Urbanistów Polskich (1963)

Przypisy