Marcin Różalski
Pseudonim

Płocki Barbarzyńca
Różal

Data i miejsce urodzenia

29 lipca 1978
Płock

Obywatelstwo

Polska

Wzrost

188 cm

Masa ciała

110 kg

Styl walki

MMA, boks tajski, kick-boxing

Debiut

kick-boxing – 2004
MMA – 2011

Federacja

KSW

Kategoria wagowa

ciężka

Klub

Różal Team

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

kick-boxing – 32
MMA – 11

Zwycięstwa

kick-boxing – 22
MMA – 7

Przez nokauty

kick-boxing – 12
MMA – 4

Przez poddania

MMA – 2

Przez decyzje

kick-boxing – 9
MMA – 1

Porażki

kick-boxing – 9
MMA – 4

  1. Bilans walk aktualny na 18 czerwca 2022.

Marcin Różalski (ur. 29 lipca 1978 w Płocku) − polski zawodowy kick-bokser, zawodnik muay thai i mieszanych sztuk walki (MMA) wagi ciężkiej, mistrz świata organizacji ISKA z 2007 i WKA z 2008 w formule K-1. Były międzynarodowy mistrz KSW wagi ciężkiej z 2017 roku.

Kariera w kick-boxingu

Jako amator był wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski i Europy. W 2004 roku rozpoczął zawodowe starty w K-1, dochodząc do półfinału pierwszego Grand Prix Polski w tejże formule. 25 października 2004, przegrał w Paryżu, z wielokrotnym mistrzem świata i Europy w boksie tajskim Cheickiem Kongo przez TKO w 3. rundzie. 18 grudnia 2004 roku, na gali K-1 MAX Spain 2004, w hiszpańskiej Guadalajarze, wygrał przez TKO z zawodnikiem gospodarzy Damianem Garcią.

27 lutego 2005 przegrał na punkty z Przemysławem Saletą, natomiast w październiku tego samego roku został zawodowym mistrzem Polski w boksie tajskim, nokautując Krzysztofa Misiaczyka w 2. rundzie.

17 lutego 2006 doszedł do finału turnieju K-1 European League w Budapeszcie, jednak nie wystąpił w nim z powodu kontuzji, której nabawił się w wygranym, półfinałowym starciu z Ante Varnicą. Na początku marca tego samego roku, wygrał drugą edycję Grand Prix Polski, pokonując wszystkich rywali przed czasem, w tym Rafała Petertila w finałowej walce.

13 maja 2006 pokonał amerykańskiego zawodnika Ricka Roufusa jednogłośnie na punkty. W kwietniu 2007 roku, przegrał z Białorusinem Siarhiejem Hurem, odpadając z turnieju K-1 Italy Oktagon.

3 marca 2007 roku, podczas gali Angels of Fire w Płocku, zdobył zawodowe mistrzostwo świata federacji ISKA (zasady orientalne / K-1). W walce o tytuł pokonał przez techniczny nokaut Turka Yahayę Gulaya. 9 czerwca 2007, przegrał w finale K-1 Poland Grand Prix z Łukaszem Jaroszem przez TKO.

8 marca 2008 roku (Angels of Fire III) został drugi raz w zawodowej karierze mistrzem świata, tym razem organizacji WKA w formule K-1. Tym razem pokonał po 5 rundach przez decyzję sędziów obrońcę tytułu, reprezentującego Szwajcarię Mitata Tahirsylaja.

W maju 2009 roku po raz pierwszy wystąpił w oficjalnym turnieju prestiżowej organizacji K-1, zaliczanym do cyklu World GP − K-1 World Grand Prix 2009 w Łodzi. W ćwierćfinale znokautował specjalistę taekwondo, Koreańczyka Park Yong-soo, jednak musiał się później wycofać z udziału w półfinale z powodu kontuzji ręki.

W listopadzie 2017 zakończył współpracę z KSW, wiążąc się z organizacją DSF Kickboxing Challenge, gdzie po prawie dziewięciu latach powróci do startów w kickboxingu.

13 kwietnia 2018 roku na gali DSF Kickboxing Challenge 14 w Warszawie, zrewanżował się po latach Peterowi Grahamowi za porażkę na zasadach MMA 2014 roku z gali KSW 28.

18 czerwca 2022 roku podczas gali KSW 71: Ziółkowski vs. Rajewski przegrał przez TKO (cztery nokdauny) w drugiej rundzie z doświadczonym Errolem Zimmermanem. Pojedynek odbył się na zasadach K-1, jednak w małych rękawicach.

Kariera MMA

W listopadzie 2010 roku podpisał kontrakt z organizacją Konfrontacja Sztuk Walki na występy w mieszanych sztukach walki (MMA).

Zadebiutował 19 marca 2011 roku podczas gali KSW 15 w Warszawie, gdy pokonał przez techniczny nokaut Marcina Bartkiewicza (walka została przerwana z powodu rozcięcia na głowie Bartkiewicza).

Dwa miesiące później, na KSW 16 Różalski po raz kolejny tryumfował z powodu kontuzji rywala, gdy walczący z nim Rosjanin Siergiej Szemietow doznał urazu ręki.

25 lutego 2012 roku w walce wieczoru na gali KSW 18: Unfinished Sympathy przegrał w pierwszej rundzie z Holendrem Valentijnem Overeemem, który na kilka dni przed walką zastąpił kontuzjowanego Jérôme’a Le Bannera.

28 września 2013 roku na KSW 24: Starcie Gigantów poddał innego kickboksera Pawła Słowińskiego duszeniem zza pleców w 1. rundzie.

22 marca 2014 roku podczas KSW 26: Materla vs. Silva III pokonał Nicka Rossborougha w drugiej rundzie przez techniczny nokaut.

4 października 2014 roku na KSW 28: Fighters Den przegrał przez poddanie z Peterem Grahamem z powodu kontuzji kolana. Przed walką 27 maja 2016 z Mariuszem Pudzianowskim waga Różalskiego wynosiła 114,8 kg.

27 maja 2016 na KSW 35: Khalidov vs. Karaoglu pokonał byłego strongmana Mariusza Pudzianowskiego w drugiej rundzie przez poddanie.

Rok później 27 maja 2017 podczas KSW 39, które odbyło się na Stadionie Narodowym znokautował ówczesnego mistrza KSW wagi ciężkiej Fernando Rodriguesa Jr. w 16 sekundzie starcia, odbierając mu tym samym mistrzostwo. Jak sam wyznał, cała akcja, która można było zobaczyć w oktagonie była trenowana specjalnie pod rywala. Po zwycięstwie i zdobyciu pasa mistrzowskiego Różalski ogłosił niemal od razu, że pas zostanie zwakowany ze względu na brak jego [Różalskiego] zainteresowania pasami. Oficjalnie pas zwakował w lipcu, wręczając go właścicielowi federacji KSW, Maciejowi Kawulskiemu.

1 marca 2019 roku zakończył sportową karierę. 7 września 2020 na oficjalnym kanale KSW (na serwisie Youtube) został opublikowany film pt. „On wraca...”, który miał sugerować powrót Różala do klatki KSW. Trzy następne dni później na ten kanał zostało dodane kolejne wideo, potwierdzające powrót Różalskiego, jednak nie do największej polskiej organizacji, a do nowo powstałej Genesis, w której stoczył pojedynek na gołe pięści.

Boks

W czerwcu 2002 roku w Płocku stoczył jedyną w swej karierze zawodową walkę bokserską, gdy pokonał przez techniczny nokaut w 3. rundzie Pawła Newazila.

Boks na gołe pięści

23 października 2020 roku po powrocie do walk stoczył swój pierwszy pojedynek w formule boksu na gołe pięści z możliwością używania uderzeń łokciami, podczas pierwszej gali nowo powstałej organizacji Genesis. Walkę przegrał z byłym mistrzem UFCJoshem Barnettem, gdyż nie był zdolny wyjść do trzeciej rundy.

Osiągnięcia

Kick-boxing:

  • 6-krotny amatorski mistrz Polski w kickboxingu
  • amatorski wicemistrz Europy w kickboxingu
  • 2005: zawodowy mistrz Polski w boksie tajskim
  • 2006: K-1 European League − finalista turnieju
  • 2006: II Grand Prix Polski − 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
  • 2007: międzynarodowy mistrz Polski w wadze ciężkiej, formuła K-1
  • 2007: mistrz świata ISKA w wadze ciężkiej, formuła K-1
  • 2007: K-1 Poland Grand Prix − finalista turnieju wagi ciężkiej
  • 2008: mistrz świata WKA w wadze superciężkiej, formuła K-1
  • 2009: ćwierćfinalista K-1 World Grand Prix 2009 w Łodzi

Mieszane sztuki walki:

Lista zawodowych walk w kick-boxingu

Lista zawodowych walk w MMA

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 7-4 Fernando Rodrigues Jr. (11-2) KO (lewy i prawy sierpowy) 1 0:16 KSW 39: Colosseum 27.05.2017 Warszawa Zdobył międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze ciężkiej. Bonus za nokaut wieczoru
Wygrana 6-4 Mariusz Pudzianowski (9-4. 1 NC) Poddanie (duszenie gilotynowe) 2 1:46 KSW 35: Khalidov vs. Karaoglu 27.05.2016 Gdańsk/Sopot
Przegrana 5-4 James McSweeney (14-13) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 2:16 KSW 32: Road to Wembley 31.10.2015 Londyn
Przegrana 5-3 Peter Graham (10-7) Poddanie (kontuzja kolana) 2 0:43 KSW 28: Fighters Den 04.10.2014 Szczecin
Wygrana 5-2 Nick Rossborough (24-17) TKO (ciosy pięściami) 2 4:36 KSW 26: Materla vs. Silva III 22.03.2014 Warszawa
Wygrana 4-2 Paweł Słowiński (1-0) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 4:32 KSW 24: Starcie Gigantów 28.09.2013 Łódź
Wygrana 3-2 Rodney Glunder (24-19-3) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 20: Symfonia Walki 15.09.2012 Gdańsk/Sopot
Przegrana 2-2 Salimgiriej Rasułow (8-5) Decyzja (jednogłośna) 3 3:00 Draka 7 26.05.2012 Władywostok Specjalne zasady − walka w parterze tylko do 30 sekund
Przegrana 2-1 Valentijn Overeem (32-29) Poddanie (klucz na stopę) 1 2:25 KSW 18: Unfinished Sympathy 25.02.2012 Płock
Wygrana 2-0 Siergiej Szemietow (6-6) TKO (kontuzja ręki) 1 1:05 KSW 16: Khalidov vs. Lindland 21.05.2011 Gdańsk/Sopot
Wygrana 1-0 Marcin Bartkiewicz (2-2) TKO (rozcięcie) 2 1:51 KSW 15: Współcześni Gladiatorzy 19.03.2011 Warszawa Debiut w MMA

Lista walk w boksie

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Data Miejsce Uwagi
Wygrana 1-0 Paweł Newazil (0-0) TKO 3 22.06.2002 Płock Debiut w boksie

Lista walk w boksie na gołe pięści

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 0-1 Josh Barnett (0-0) TKO (niezdolność do kontynuowania walki) 2 3:00 Genesis 1: Różal vs. Barnett 23.10.2020 Łódź Debiut w boksie na gołe pięści. Main Event

Inne informacje

W 2020 roku wraz z Bartoszem Fabińskim wziął udział w reality showAmeryka Express”.

W maju 2024 roku zapowiedział wydanie swojej biografii. Za pracę nad merytoryczną formą treści zawartych w książce będzie odpowiadać reporter Jarek Świątek.

Przypisy

  1. Marcin Różalski ("Różal") | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2019-03-07] (ang.).
  2. Marcin Różalski walczy w K1. sport.pl, 5 marca 2004. [dostęp 2011-01-31].
  3. Andrzej Zarębski: Marcin Różalski zawodowym mistrzem świata. gazeta.pl, 4 marca 2007. [dostęp 2011-01-31].
  4. Andrzej Zarębski: Marcin Różalski po raz drugi mistrzem świata. gazeta.pl, 9 marca 2008. [dostęp 2011-01-31].
  5. Mistrz wagi ciężkiej odchodzi z KSW!. sport.pl, 2017-11-03. [dostęp 2018-04-12]. (pol.).
  6. DSF 14: rewanż po latach, Marcin Różalski pokonał Petera Grahama [online], Onet Sport, 14 kwietnia 2018 [dostęp 2019-01-29] (pol.).
  7. Marcin Różalski przegrywa przez nokaut w historycznej walce na gali KSW 71 [online], Sport.pl [dostęp 2022-06-19] (pol.).
  8. Antoni Zubek, Marcin Różalski vs Errol Zimmerman. Ikona kickboxingu rywalem Różala na KSW 71 w Toruniu [online], Silesion.PL, 6 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-19] (pol.).
  9. Marcin Różalski w MMA [online] [dostęp 2017-01-10].
  10. KSW 15 – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 20 marca 2011. [dostęp 2011-03-20].
  11. KSW 16 – wyniki i relacja. mmarocks.pl, 21 maja 2011. [dostęp 2011-05-22].
  12. KSW 18: Unfinished Sympathy – wyniki i relacja.. mmarocks.pl, 26 lutego 2012. [dostęp 2012-02-26].
  13. Paweł Słowiński rywalem Marcina Różalskiego na gali KSW 24 – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2023-01-28] (pol.).
  14. KSW 24 – Starcie Gigantów wyniki na żywo – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2023-01-28] (pol.).
  15. Wirtualna Polska Media, KSW 26: Materla obronił tytuł, Różalski znokautował rywala! [online], sportowefakty.wp.pl, 23 marca 2014 [dostęp 2023-01-28] (pol.).
  16. KSW 35: Publiczność dopisała. Zobacz ważenie przed galą w Ergo Arenie! (wideo). sportowefakty.wp.pl, 27 Maja 2016. [dostęp 2016-05-27].
  17. Mariusz Pudzianowski vs. Marcin Różalski na KSW 35 [online], Lowking.pl [dostęp 2023-01-28] (pol.).
  18. Wirtualna Polska Media, KSW 35: Nieprawdopodobne zwycięstwo Marcina Różalskiego! "Różal" poddał "Pudziana"! [online], sportowefakty.wp.pl, 28 maja 2016 [dostęp 2023-01-28] (pol.).
  19. KSW 39: Colosseum – wyniki na żywo. mmarocks.pl, 2017-05-27. [dostęp 2017-05-28].
  20. Marcin Różal Różalski KSW 39 – extremehobby [online], extremehobby.eu [dostęp 2017-10-20] (pol.).
  21. Kacper Sosnowski, Marcin Różalski dla Sport.pl, 11 września 2017.
  22. Marcin Różalski zakończył karierę? Różal wrzucił wymowne WIDEO [online], sport.se.pl [dostęp 2019-03-07].
  23. KSW, On wraca... [online], 7 września 2020.
  24. KSW, Różal wraca! | Genesis [online], 10 września 2020.
  25. boxer: Marcin Rozalski. boxrec.com. [dostęp 2011-01-31]. (ang.).
  26. KSW, Różal wraca! | Genesis [online], 10 września 2020.
  27. KSW, Różal kontra Josh Barnett na gołe pięści! | GENESIS [online], 30 września 2020.
  28. Krzysztof Kordys, Genesis: Marcin Różalski pokonany przez Josha Barnetta! Były mistrz UFC zwycięzcą walki wieczoru! | MMA ROCKS [online], MMA Rocks!, 23 października 2020 [dostęp 2020-10-23] (pol.).
  29. Najważniejsze osiągnięcia sportowe w okresie 2003–2006. dane.plock.eu.
  30. Night of Glory - Łukasz JArosz obronił tytuł!!!. rabka.eu. (pol.).
  31. Mateusz Paczkowski, Marcin Różalski i Bartosz Fabiński wystąpią w popularnym programie "Ameryka Express" w TVN [online], MMA PL, 12 grudnia 2019 [dostęp 2024-01-27] (pol.).
  32. Marcin Różalski i Bartosz Fabiński odpadli z Ameryka Express, ale mogą wrócić do programu! [online], tvn.pl, 25 marca 2020 [dostęp 2024-01-27] (pol.).
  33. Różal zapowiada biografię, ujawnia pierwsze szczegóły dotyczące książki! [online], myMMA.pl - MMA News, UFC, KSW, GROMDA, 11 maja 2024 [dostęp 2024-05-11] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.