Marceli Tarnawiecki
Marcel Ritter von Tarnawiecki
Data i miejsce urodzenia

15 stycznia 1808
Stryj

Data i miejsce śmierci

4 lutego 1886
Lwów

Miejsce spoczynku

Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

Zawód, zajęcie

adwokat

Narodowość

polska

Tytuł naukowy

doktor

Alma Mater

Uniwersytet Lwowski

Dzieci

Ludwik, Marcela

Krewni i powinowaci

Godzimir Małachowski (zięć), Godzimira, Roman, Łucja (wnukowie)

Odznaczenia

Marceli Tarnawiecki również Marcel Ritter von Tarnawiecki (ur. 15 stycznia 1808 w Stryju, zm. 4 lutego 1886 we Lwowie) – polski doktor praw, adwokat, c. k. urzędnik, właściciel dóbr, działacz społeczny.

Życiorys

Urodził się 15 stycznia 1808 w Stryju. Był synem Bazylego (inspektor szkolny) i Józefy z domu Zołeckiej. Kształcił się w Stryju, następnie Stanisławowie, po czym studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, na którym w 1830 uzyskał tytuł naukowy doktora. W 1833 został adwokatem krajowym we Lwowie. Pracował jako adwokat w sprawach karnych. Działał w samorządzie Izby Adwokatów we Lwowie, pełniąc funkcję prezydenta rady dyscyplinarnej. Jako adwokat urzędował przy ulicy Tadeusza Kościuszki 20. W 1881 odszedł ze służby adwokackiej. Kancelarię adwokacką Tarnawieckiego przejął ożeniony z jego córką Godzimir Małachowski. Tarnawiecki prowadził ankiety prawnicze na zlecenie C. K. Namiestnictwa, współpracował przy tworzeniu ustaw, był egzaminatorem w komisjach egzaminacyjnych rządowych, także przy Uniwersytecie Lwowskim. Był członkiem c. k. komisji krajowej dla spraw odkupu i uporządkowania ciężarów gruntowych.

Podczas Wiosny Ludów 1848 pełnił stanowisko kapitana 12 Korpusu Gwardii Narodowej. Od 1850 przez dziesięć lat pełnił mandat radnego rady miejskiej we Lwowie. Był właścicielem dóbr, posiadał majątki Bykowce (wspólnie z nim baron Wetzlar), Dolina (wspólnie z nim Gabriela baronowa Wetzlar), Gdyczyna, Huta, Wołodź i Wola Wołodzka.

31 października 1854 został nobilitowany do I stopnia szlachectwa, a 14 marca 1865 otrzymał od cesarza Franciszka Józefa stopień rycerski.

Działał społecznie. Od 1869 do końca życia sprawował stanowisko naczelnego dyrektora Galicyjskiej Kasy Oszczędności (wybrany z grona tzw. wspieraczy). Należał do C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego. Przez około 40 lat działał jako syndyk dóbr ziemskich arcyksięcia Albrechta Habsburga. Od 1852 do 1869 do był syndykiem Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie

Pełnił funkcję zastępcy dyrektora Galicyjskiej Ochronki Małych Dzieci, połączonej z zakładem niemowląt we Lwowie. Odznaczał się działalnością charytatywną.

Jego dziećmi byli Ludwik (ur. 1842, poległy w powstaniu styczniowym 1863), Marcela (1860-1912, żona Godzimira Małachowskiego). Jego wnukami (dzieci Marceli i Godzimira) byli: Godzimira (dziedziczka dóbr w Dolinie, która w 1917 została żoną Henryka Tchorznickiego, syna Aleksandra), Roman (1887-1944, oficer kawalerii c. i k. armii i Wojska Polskiego), Łucja.

Zmarł 4 lutego 1886 we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Dobra w Bykowcach, w tym tamtejszy dwór, posiadał później Aleksander Tarnawiecki, Stanisława Tarnawiecka.

Odznaczenia i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Schematismus des osterreichischen Kaiserthums I. Theil, Wien 1831.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Tomasz Kotliński: Marceli Tarnawiecki. tchorznicki.com. [dostęp 2016-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-03)].
  3. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 54.
  4. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 56.
  5. ↑ Kalendarz Rodzin Polskich i Kalendarz Humorystyczny „Chochlika” na Rok 1874, R. 1. Lwów: 1874, s. 80.
  6. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 55.
  7. ↑ Kalendarz Powszechny Gospodarski i Informacyjny na rok 1882. Lwów: 1881, s. 49.
  8. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 7.
  9. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 8.
  10. ↑ Hipolit Stupnicki: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 29.
  11. ↑ Konrad Orzechowski: Przewodnik statystyczno topograficzny i skorowidz obejmujący wszystkie miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi W.X. Krakowskiem i X. Bukowinie, według najświeższych skazówek urzędowych. Kraków: 1872, s. 10.
  12. ↑ Hipolit Stupnicki: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 47.
  13. ↑ Hipolit Stupnicki: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 55.
  14. ↑ Wykaz do wyboru posłów w ciele wyborczym posiadaczy większych majętności. „Dziennik Urzędowy do Gazety Lwowskiej”, s. 295, nr 56 z 8 marca 1861.
  15. ↑ Hipolit Stupnicki: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 67.
  16. ↑ Karol Wild: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: 1855, s. 245.
  17. ↑ Sylwester Korwin Kruczkowski: Poczet Polaków wyniesionych do godności szlacheckiej przez monarchów austrjackich w czasie od roku 1773 do 1918: dalej tych osób, którym wymienieni władcy zatwierdzili dawne tytuły książęce względnie hrabiowskie lub nadali tytuły hrabiów i baronów jak niemniej tych, którym zatwierdzili staropolskie szlachectwo. Lwów: 1935, s. 51.
  18. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 509.
  19. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 528.
  20. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1886. Lwów: 1886, s. 511.
  21. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 541.
  22. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 566.
  23. 1 2 Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1883. Lwów: 1883, s. 528.
  24. ↑ Adam Fischer: Zakład Narodowy imienia. Ossolińskich. lwow.com.pl. [dostęp 2016-07-11].
  25. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 582.
  26. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1882. Lwów: 1882, s. 611.
  27. ↑ Karol Notz. Młodzian-bohater (wspomnienie pośmiertne). „Kurjer Lwowski”. Nr 238, s. 2, 28 sierpnia 1904.
  28. ↑ Ci, co odeszli. Ś.p. Marcela z Tarnawieckich Małachowska. „Tygodnik Ilustrowany”. Nr 5, s. 101, 3 lutego 1912.
  29. ↑ Kronika. Zmarli. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”. Nr 2, s. 3, 14 stycznia 1912.
  30. ↑ Pisarowce opis. tchorznicki.com. [dostęp 2016-07-11].
  31. ↑ Roman Małachowski. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-07-11].
  32. ↑ Tadeusz Wojciech Lange. Zakon Maltański w Drugiej Rzeczypospolitej, 1919-1939, Wyd. Poznańskie. 2000 str. 276.
  33. ↑ Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 24, 274, 281.
  34. ↑ Skorowidz powiatu sanockiego wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 4.
  35. ↑ Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  36. ↑ Korespondencya Czasu. „Czas”. Nr 220, s. 1, 23 grudnia 1864.
  37. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1866. Wiedeń: 1866, s. 66.
  38. ↑ Księga uchwał Rady miejskiej od czerwca 1881 do sierpnia 1883. T. VIII. sanockabibliotekacyfrowa.pl. s. 123. [dostęp 2022-02-05].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.