Manuskrypt z Birmingham – jeden z najstarszych zachowanych rękopisów Koranu, przechowywany w bibliotece Uniwersytetu w Birmingham, należy do kolekcji Mingana i klasyfikowany jest jako Mingana 1572a.

Dwie karty Koranu o rozmiarach 33,3 cm na 24,5 cm przeleżały nierozpoznane w uniwersyteckiej bibliotece w Birmingham prawie 100 lat. Datowane są metodą węgla ¹⁴C na lata 568–645, czyli na okres życia Mahometa, lub czas tuż po jego śmierci. Zidentyfikowane karty są częścią liczącej około 3000 dokumentów kolekcji Mingana i znajdowały się wśród innych dokumentów pochodzących z Bliskiego Wschodu.

Manuskrypt zawiera następujące fragmenty Koranu:

• fragmenty sury 18. – sura Al-Kahf (Grota), wersety 17 do 31
• fragment sury 19. – sura Marjam (Maria), wersety 91 do 98
• fragment sury 20. – sura Ta Ha, wersety 1 do 40

Fragment pisany jest wczesną formą arabskiego pisma, w wersji z Hidżazu. Badania wykazały, że należał do tego samego rękopisu, co 16 kart przechowywanych we Francuskiej Bibliotece Narodowej i sklasyfikowanych jako BnF Arabe 328(c).

Zobacz też

• Błękitny Koran

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Zdjęcia kart Manuskryptu z Birmingham na oficjalnym koncie Flickr Cadbury Research Library
• University of Birmingham o Manuskrypcie z Birmingham – FAQ (ang.)
• transkrypcja Manuskryptu z Birmingham ze wczesnej formy pisma arabskiego na współczesną – Dr Alba Fedeli, fragment rozprawy doktorskiej