Manusela

Członkowie ludu Manusela
Populacja

5 tys.

Miejsce zamieszkania

Indonezja (wyspa Seram)

Język

manusela, malajski amboński, indonezyjski

Religia

chrześcijaństwo (protestantyzm), wierzenia tradycyjne

Grupa

ludy austronezyjskie, Molukańczycy, Indonezyjczycy

Manuselaindonezyjska grupa etniczna zamieszkująca tereny górzyste w środkowej części wyspy Seram (Moluki). Ich populacja wynosi 5 tys. osób.

Posługują się rozdrobnionym dialektalnie językiem manusela (wahai) z wielkiej rodziny austronezyjskiej. Są wewnętrznie zróżnicowani, dzielą się na szereg grup subetnicznych. Określenie „Manusela” pochodzi od nazwy jednej z najważniejszych wsi w regionie.

Wyznają chrześcijaństwo (protestantyzm), ale niektórzy utrzymują tradycyjne wierzenia. Grupa Huaulu w większym stopniu zachowała swoje rodzime wierzenia i praktyki. W czasach przedkolonialnych znajdowali się pod wpływem polityczno-kulturowym ludu Ternate. Tradycyjne wierzenia (także elementy szamanizmu) zostały poddane wpływom hinduizmu.

Do ich głównych zajęć należą: ręczne rolnictwo tropikalne (rośliny bulwiaste, rośliny okopowe, rośliny strączkowe, w niewielkim stopniu ryż suchy), łowiectwo.

Jeszcze pod koniec lat 70. XX. w. utrzymywali swój rodzimy język i styl życia. W nowszych czasach nie opierają się kontaktom zewnętrznym (dotyczy to zarówno ludności górskiej, jak i mieszkańców wybrzeża). Stwierdzono również wzrost roli lokalnego malajskiego oraz języka indonezyjskiego (które stają się preferowanymi środkami komunikacji).

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Michaił Anatoljewicz Czlenow: Manusieła. W: Walerij Aleksandrowicz Tiszkow (red.): Narody i rieligii mira: encykłopiedija. Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 326. ISBN 978-5-85270-155-8. OCLC 40821169. (ros.).
  2. Voegelin i Voegelin 1965 ↓, s. 44.
  3. 1 2 Czlenowa 2012 ↓, s. 129.
  4. M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Sou Upaa, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [dostęp 2020-06-07] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (ang.).
  5. 1 2 Valerio Valeri: Fragments from Forests and Libraries: A Collection of Essays. Janet Hoskins (red.). Durham: Carolina Academic Press, 2001, s. 188, seria: Carolina Academic Press ritual studies monographs. ISBN 978-0-89089-979-3. OCLC 45505860. (ang.).
  6. Czlenowa 2012 ↓, s. 128.
  7. James Hagen: Community in the Balance: Morality and Social Change in an Indonesian Society. Abingdon–New York: Routledge, 2016, s. xv. DOI: 10.4324/9781315635491. ISBN 978-1-59451-078-6. OCLC 931534738. [dostęp 2023-05-14]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.