Manifest 343 (fr. le manifeste des 343) – petycja podpisana przez 343 znane kobiety, które stwierdzały, że poddały się aborcji i oczekują kary. Ukazał się 5 kwietnia 1971 we francuskim magazynie „Le Nouvel Observateur”. Jest jednym z najsłynniejszych aktów nieposłuszeństwa obywatelskiego. Zwany przez przeciwników „manifestem 343 suk” lub „manifestem 343 dziwek” (le manifeste des 343 salopes).

Tekst

Tekst manifestu napisała Simone de Beauvoir. Zaczynał się od słów (przetłumaczone z języka francuskiego):

Każdego roku milion Francuzek poddaje się zabiegowi aborcji.
Ryzykują zdrowie i życie, gdyż skazano je na dokonywanie aborcji w ukryciu, mimo iż sam zabieg przeprowadzony pod właściwą kontrolą lekarską należy do jednego z najprostszych.
Francja milczy na losem tych milionów kobiet.
Oświadczam, że jestem jedną z nich. Oświadczam: Ja też usunęłam ciążę.
Żądamy wolnego dostępu do środków antykoncepcyjnych. Żądamy prawa do aborcji.

Wpływ

Następnego tygodnia po pojawieniu się manifestu na głównej stronie jednego z dziennika satyrycznego Charlie Hebdo zamieszczono rysunek, skierowany do polityków, podpisany: „Kto zapłodnił te 343 dziwki?”. Rysunek Jeana Cabut nadał manifestowi drugie imię.

Był również inspiracją dla manifestu 331 lekarzy z 3 lutego 1973 opowiadający się za postulatami protestujących kobiet.

Chcemy wolności aborcji. Jest to osobista decyzja kobiety. Odrzucamy kogokolwiek, kto zmusza ją do obrony siebie, utrwala poczucie winy i pozwala na istnienie podziemia aborcyjnego...

Manifest ten przyczynił się do rozpowszechnienia dostępności środków antykoncepcyjnych oraz do uchwalenia w 1975 na wniosek Simone Veil słynnej „ustawy Veil”, co w końcu doprowadziło do depenalizacji przerywania ciąży i dopuszczalności podczas jej pierwszych 10 (później do 12) tygodni na życzenie kobiety.

Manifest 343 był inspiracją manifestu z 2008 r. w sprawie porodu domowego.

Znane sygnatariuszki

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ manifesto343. archive.org. [dostęp 2016-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-11)]. (ang.).
  2. 1 2 Marie Renard: Swans Commentary: The Unfinished Business Of Simone de Beauvoir. 11 lutego, 2008. [dostęp 2008-12-19].
  3. ↑ Brief history of women's rights. SOS Femmes. [dostęp 2008-12-19].
  4. ↑ Le „Manifeste des 343 salopes” paru dans le Nouvel Obs en 1971. [w:] NouvelObs.com [on-line]. Le Nouvel Observateur, 27 listopada 2007. [dostęp 2018-12-01]. (fr.).
  5. ↑ Image of cover from Charlie Hebdo
  6. ↑ Michelle Zancarini-Fournel, « Histoire(s) du MLAC (1973-1975) ». URL : http://clio.revues.org/index624.html. Dostęp 19 grudnia 2008.
  7. ↑ Manifeste en faveur du droit à l'accouchement à domicile accompagné par une sage-femme [online], dechainees.com, 12 listopada 2008 [zarchiwizowane z adresu 2008-11-13] (fr.).
  8. ↑ Claudine Monteil, Simone de Beauvoir and the women's movement in France: An eye-witness account [online], claudinemonteil.com [zarchiwizowane z adresu 2011-07-08] (ang.).
  9. ↑ In the 2007 film Dwa dni w Paryżu, matka, grana przez Marie Pillet, w postaci Julie Delpy przyznaje się, być jedną z „343 suk”, co odzwierciedla jej działania w realnym życiu.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.