Maksymilian Łepkowski
Data i miejsce urodzenia

17 października 1817
Zasławie

Data i miejsce śmierci

1 lipca 1893
Zasławie

Marszałek Rady powiatu sanockiego
Okres

od 1871
do 1875

Poprzednik

Jakub Wiktor

Następca

Zenon Słonecki

Poseł do Rady Państwa V kadencji
Okres

od 1873
do 1879

Maksymilian Łepkowski herbu Dąbrowa (ur. 17 października 1817 w Zasławiu, zm. 1 lipca 1893 tamże) – polski ziemianin, właściciel dóbr, oficer Armii Cesarstwa Austriackiego, poseł do Rady Państwa, prezes i marszałek Rady powiatu sanockiego, dyrektor Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie, działacz społeczny.

Życiorys

Jego przodkiem był Antoni Łepkowski (1752–1812), podstoli halicki, właściciel Brzozowca, Czaszyna, Zasławia, Wielopola, Iskrzyni. Urodził się 17 października 1817 w rodzinnym majątku w Zasławiu. Był synem Karola (1783–1864) i Józefy z domu Zaleskiej (1792-). W wieku 11 lat został oddany przez rodziców do akademii wojskowej w Wiener Neustadt w Armii Cesarstwa Austriackiego. W 1836 ukończył kształcenie tamże i został przydzielony do służby w Przemyślu. Służył w tamtejszym 10 pułku piechoty Cesarstwa Austriackiego (tożsamość podawano jako „Maximilian von Lepkowski” wzgl. „Lepkowsky”) jako chorąży (1837, 1838), następnie jako podporucznik (1839, 1840).

Po około trzech latach służby powrócił do rodzinnego Zasławia i zajął się gospodarowaniem w majątku. Rodzina Łepkowskich posiadała obszary na terenie obecnego Zagórza, w tym Zasławie i Wielopole. Pod koniec XIX wieku Maksymilian Łepkowski był właścicielem tabularnym dóbr Zasławie.

Reprezentując własność ziemską jako właściciel dóbr tabularnych w 1870 został wybrany z grupy większych posiadłości do Rady c. k. powiatu sanockiego, obejmując wówczas członkiem wydziału powiatowego. Później był wybierany ponownie do rady. Pełnił funkcję prezesa i marszałka wydziału rady (1871–1875); jego zastępcą był Zenon Słonecki , który został jego następcą. Został wybrany posłem do Rady Państwa w Wiedniu V kadencji (1873–1879, jako reprezentant wielkiej własności z powiatów Sanok, Brzozów, Lesko, Krosno). Był współzałożycielem Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. W 1878 został powołany na stanowisko II dyrektora TWU, w związku z czym złożył mandat poselski i poświęcił się pracy w Towarzystwie. Sprawował to stanowisko od 1879 do 1892, będąc kilkakrotnie zatwierdzany na posadzie.

W latach 70. był zastępcą prezesa wydziału okręgowego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Sanoku.

Jego żoną była Eugenia z domu Wisłocka (1835–1924). Ich dziećmi byli: Czesław, Maria (1860–1946), Karol (1866–1928), Włodzimierz, Grzegorz (1868–1908). Zmarł 1 lipca 1893 w Zasławiu w wieku 76 lat po długiej chorobie. 4 lipca 1893 został pochowany w grobowcu rodzinnym na Starym Cmentarzu w Zagórzu. Spoczęła w nim cała rodzina Maksymiliana, prócz syna Grzegorza, pochowanego w Wielopolu.

Po śmierci Maksymiliana dobra Łepkowskich odziedziczyli jego synowie: na początku XX wieku Karol posiadał tereny w Zasławiu (także został marszałkiem rady powiatu sanockiego), a Grzegorz w Wielopolu. Dobra po Karolu odziedziczyła jego bratanica, Olga Łepkowska-Sulimirska, żona Tadeusza Sulimirskiego.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Niekiedy pojawia się forma nazwiska „Łępkowski”.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Miejscowości gminy Zagórz. Zasław. W: Zbigniew Osenkowski: Zagórz nad Osławą. Z dziejów miasta i gminy. Sanok: Oficyna Wydawnicza Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 2006, s. 197–199. ISBN 83-922799-6-4.
  3. 1 2 3 4 Maksymilian Łepkowski – profil w serwisie Geni. geni.com. [dostęp 2010-01-01].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 Bolesław Lewicki: Część IV (literacka). Maksymilian Łepkowski (życiorys) z portretem. W: Kalendarz Asekuracyjno-Ekonomiczny na rok 1897 (rocznik VI). Lwów: 1897, s. 64-65.
  5. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthums. Wiedeń: 1837, s. 118.
  6. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthums. Wiedeń: 1838, s. 118.
  7. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthums. Wiedeń: 1839, s. 118.
  8. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthums. Wiedeń: 1840, s. 118.
  9. ↑ Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 248.
  10. ↑ Obwieszczenie. „Gazeta Lwowska”, s. 10, Nr 264 z 19 listopada 1893.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 Kalendarz Asekuracyjno-Ekonomiczny na rok 1897 (rocznik VI). Lwów: 1897, s. 83.
  12. ↑ Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353.
  13. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 280, 281.
  14. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871. Lwów: 1871, s. 279.
  15. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1872. Lwów: 1872, s. 272.
  16. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 271.
  17. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1874. Lwów: 1874, s. 295.
  18. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1875. Lwów: 1875, s. 294-295.
  19. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1876. Lwów: 1876, s. 301.
  20. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 279.
  21. ↑ Według Bolesława Lewickiego był marszałkiem już w 1869.
  22. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871. Lwów: 1871, s. 280.
  23. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1872. Lwów: 1872, s. 273.
  24. ↑ Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 356.
  25. ↑ Edward Zając: VI. Okres autonomii. 1. Organizacja terytorialna i polityczna powiatu sanockiego. W: Życie gospodarcze ziemi sanockiej od XVI do XX wieku. Sanok: Stowarzyszenie Inicjowania Przedsiębiorczości, 2004, s. 110. ISBN 83-914224-9-6.
  26. ↑ Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 357-358.
  27. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 474.
  28. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1875. Lwów: 1875, s. 518.
  29. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 510.
  30. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1878. Lwów: 1878, s. 501.
  31. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879. Lwów: 1879, s. 495.
  32. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1881. Lwów: 1881, s. 513.
  33. ↑ Księga Zmarłych 1946–1958 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 252 (poz. 19).
  34. ↑ Nekrolog. jbc.bj.uj.edu.pl. [dostęp 2021-06-13].
  35. ↑ Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  36. ↑ Zasław. parafia-zagorz.pl. [dostęp 2014-11-24].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.