Maksim Kowalewski
Максим Ковалевский
Pełne imię i nazwisko

Maksim Maksimowicz Kowalewski

Data urodzenia

27 sierpnia?/8 września 1851

Data i miejsce śmierci

23 marca?/5 kwietnia 1916
Piotrogród

Maksim Maksimowicz Kowalewski (ros. Максим Максимович Ковалевский; ur. 27 sierpnia?/8 września 1851, zm. 23 marca?/5 kwietnia 1916 w Piotrogrodzie) – rosyjski prawnik, historyk, socjolog, etnograf i aktywista polityczny. Należał do najsłynniejszych przedstawicieli europejskiej szkoły ewolucjonistycznej w socjologii oraz antropologii. Najznaczniejszy wśród rosyjskich pozytywistów. W 1912 roku uzyskał nominację do Pokojowej Nagrody Nobla.

Życie

Kowalewski urodził się w zamożnej rodzinie ziemiańskiej z guberni charkowskiej. Do gimnazjum uczęszczał w wówczas rosyjskim Charkowie. Po ukończeniu gimnazjum wstąpił na Wydział Prawa Cesarskiego Uniwersytetu Charkowskiego, gdzie pof wpływem Dmitrija Kaczenowskiego zabrał się do studiowania historii instytucji angielskich. Zajmował się przede wszystkim studiowaniem rosyjskiej prowincji, historią wsi rosyjskiej i stanem rosyjskiej gospodarki. Porównywał zachodnioeuropejskie i wschodnioeuropejskie rolnictwo w epoce feudalnej oraz badał dzieje gospodarcze przedkapitalistycznej Europy. W latach 1877–1878 pracował jako profesor na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie m.in. prowadził badania nad kulturą góralskich grup etnicznych północnego Kaukazu. Był jednym z założycieli Moskiewskiego Towarzystwa Psychologicznego (1884). W okresie od 1887 do 1905 r. przebywał w Paryżu. Należał do założycieli Rosyjskiej Szkoły Nauk Społecznych w Paryżu, otwartej w 1901 roku. Za granicą nawiązał przyjacielskie stosunki m.in. z Fryderykiem Engelsem i Karolem Marksem. W 1889 r. został członkiem Petersburskiej Akademii Nauk.

W 1908 roku Kowalewski założył w Rosji Partię Postępu (ros. Прогрессивная партия) i został wybrany na członka Dumy Państwowej. W 1912 roku uzyskał nominację do Pokojowej Nagrody Nobla.

Dzieło

  • 1877 – История полицейской администрации в английских графствах с древнейших времен до смерти Эдуарда I (praca magisterska).
  • 1890 – Tableau des origines et de l’évolution de la famille et de la propriété (Sztokholm).
  • 1895–1899 – Происхождение современной демократии, 4 tomy.
  • 1898 – Le Régime Economique de la Russie (Paryż: Bibliothèque Sociologique Internationale, vol. XIV, V. Giard & E. Brière).
  • 1901–1909 – Die ökonomische Entwicklung Europas bis zum Beginn der kapitalistischen Wirtschaftsform, 4 tomy (Berlin: Prager).

Wydania pośmiertne

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.