| Data i miejsce urodzenia |
17 października 1871 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
6 stycznia 1951 |
| Zawód, zajęcie |
pisarka, tłumaczka |
Maila Talvio właśc. Maria Mikkola (ur. 17 października 1871 w Hartola, zm. 6 stycznia 1951 w Helsinkach) – fińska powieściopisarka i tłumaczka polskiej literatury.
Życiorys
Była córką pastora Adolfa Magnusa Wintera i Julii Malwiny Bonsdorf, córki duchownego. Urodziła się jako siódme dziecko. Pseudonim Maila wyniknął z wady wymowy. Późniejsza litaratka nie potrafiła wymówić głoski r. W 1893 roku zawarła związek małżeński z językoznawcą Jooseppim Juliusem Mikkolą, z którym odbywała podróże zagraniczne do krajów Europy wschodniej i centralnej.
Pisała realistyczne powieści społeczno-obyczajowe, między innymi związane ze środowiskami miejskiej i wiejskiej biedoty.
Tłumaczyła twórczość Henryka Sienkiewicza – jego nowele (Bartek Zwycięzca, Latarnik, Stary Sługa, Za chlebem, Szkice węglem) i powieści (Quo vadis, Na polu chwały, Ogniem i mieczem, Bez dogmatu), Elizy Orzeszkowej, Bolesława Prusa, Stanisława Przybyszewskiego.
Dorobek Talvio objął ponad pięździesiąt opublikowanych książek. Na wniosek Polskiej Akademii Literatury, 7 listopada 1936, został Jej nadany Złoty Wawrzyn Akademicki „za zasługi dla dobra literatury”. W 1950 roku otrzymała doktorat honoris causa Uniwersytetu Helsińskiego.
Publikacje
- 1899 – Niemen virran varsilta (o podróży do Grodna)
Przypisy
- 1 2 3 4 Jooseppi Julius Mikkola, Maila Talvio-Mikkola, [w:] Jastarnia, sercu bliska., Jastarnia: Wydawnictwo "MS", 2006, s. 110, ISBN 83-89568-27-6, OCLC 749471052 [dostęp 2022-06-12].
- 1 2 3 4 Jooseppi Julius Mikkola, Maila Talvio-Mikkola, [w:] Jastarnia, sercu bliska., Jastarnia: Wydawnictwo "MS", 2006, s. 111, ISBN 83-89568-27-6, OCLC 749471052 [dostęp 2022-06-12].
- ↑ Maila Talvio (1871-1951) [online].
- 1 2 Talvio Maila, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2022-06-12].
- ↑ M.P. z 1936 r. nr 261, poz. 460.