Maicol Berretti
Data i miejsce urodzenia

1 maja 1989
San Marino

Wzrost

178 cm

Pozycja

defensywny pomocnik, skrzydłowy

Informacje klubowe
Klub

SS Pennarossa

Kariera juniorska
Lata Klub
2003–2007 San Marino Calcio
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2007–2009 San Marino Calcio 0 (0)
2007 → SS Pennarossa (wyp.) 0 (0)
2007–2008 → ASD Santarcangelo (wyp.) 24 (0)
2008–2009 → Real Montecchio (wyp.) 20 (0)
2009–2010 PD Castellarano 18 (0)
2010–2016 SS Pennarossa 56 (4)
2010–2011 AC Formigine 21 (2)
2014 → SS Folgore/Falciano (wyp.) 11 (0)
2015–2016 → SS Murata (wyp.) 17 (2)
2016–2022 AC Libertas 90 (4)
2022– SS Pennarossa 7 (0)
W sumie: 264 (12)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2005  San Marino U-17 6 (1)
2006  San Marino U-19 3 (0)
2007–2010  San Marino U-21 11 (0)
2007–2017  San Marino 26 (0)
W sumie: 46 (1)
  1. ↑ Aktualne na: 23 stycznia 2023. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Maicol Berretti (ur. 1 maja 1989 w San Marino) – sanmaryński piłkarz występujący na pozycji pomocnika w SS Pennarossa, reprezentant San Marino w latach 2007–2017.

Kariera klubowa

Wychowanek klubu San Marino Calcio, gdzie trenował w latach 2003–2007. Jako nastolatek uznany został przez FSGC za perspektywiczny talent i objęty programem szkoleniowym nadzorowanym przez Giorgio Leoniego. Latem 2007 roku został wypożyczony na krótki okres do SS Pennarossa, a następnie do klubów grających w Serie D: ASD Santarcangelo (2007–2008) oraz Realu Montecchio (2008–2009), w których notował regularne występy. Po powrocie do San Marino Calcio został przez trenera Alberico Evaniego włączony do kadry pierwszego zespołu, rywalizującego na poziomie Lega Pro Seconda Divisione. W grudniu 2009 roku, nie rozegrawszy żadnego ligowego spotkania, rozwiązał swoją umowę i wraz z kolegą klubowym Matteo Vitaiolim przeniósł się do włoskiego PD Castellarano, z którym w sezonie 2009/10 spadł z Serie D.

W połowie 2010 roku został zawodnikiem SS Pennarossa. 26 września tegoż roku zadebiutował w Campionato Sammarinese w przegranym 1:2 meczu przeciwko SP La Fiorita. W sezonie 2010/11, dzięki zezwalającym na to przepisom FSGC, grał jednocześnie we włoskim zespole AC Formigine (Eccellenza Emilia-Romagna), gdzie rozegrał 21 spotkań i zdobył 2 gole. W 2012 roku z SS Pennarossa dotarł do finału Pucharu San Marino, przegranego 2:3 z SP La Fiorita. W rundzie wiosennej sezonu 2013/14 grał na wypożyczeniu w SS Folgore/Falciano, z którym doszedł do finału fazy play-off, w którym jego zespół uległ 0:2 SP La Fiorita. 3 lipca 2014 w barwach SS Folgore/Falciano zadebiutował w europejskich pucharach w meczu przeciwko FK Budućnost Podgorica (1:2) w eliminacjach Ligi Europy 2014/15. We wrześniu 2015 roku wypożyczono go na rok do SS Murata, dla której rozegrał w sanmaryńskiej ekstraklasie 17 spotkań i strzelił 2 bramki. W lipcu 2016 roku definitywnie rozstał się z SS Pennarossa i został zawodnikiem AC Libertas, gdzie występował przez 6 lat.

Przed sezonem 2022/23 ponownie został piłkarzem SS Pennarossa.

Kariera reprezentacyjna

W latach 2004–2005 Berretti występował w reprezentacji San Marino U-17, dla której rozegrał 6 spotkań i zdobył 1 bramkę. 24 września 2004 zadebiutował w rozgrywkach międzynarodowych w przegranym 0:8 meczu z Portugalią U-17 w kwalifikacjach Mistrzostw Europy 2005. 18 października 2005 strzelił gola w spotkaniu przeciwko Wyspom Owczym U-17 (3:3) w eliminacjach Mistrzostw Europy 2006. W 2006 roku zaliczył 3 występy w reprezentacji U-19 w kwalifikacjach Mistrzostw Europy 2007. W latach 2007–2010 był powoływany do kadry U-21, dla której rozegrał 11 spotkań.

21 listopada 2007 zadebiutował w seniorskiej reprezentacji San Marino w przegranym 0:5 meczu przeciwko Słowacji w ramach eliminacji Mistrzostw Europy 2008. W spotkaniu tym pojawił się na boisku w 61. minucie, zastępując Gianlucę Bolliniego. Ogółem w latach 2007–2017 zaliczył w drużynie narodowej 26 występów, nie zdobył żadnej bramki. Wszystkie mecze zakończyły się porażką San Marino.

Uwagi

  1. ↑ W sezonie 2010/11, będąc graczem SS Pennarossa, występował jednocześnie w AC Formigine. Przepisy FSGC dopuszczały możliwość jednoczesnych występów zawodnika w innym klubie, niezrzeszonym w federacji.

Przypisy

  1. ↑ Calcio, Nazionale: All’Olimpico, San Marino-Slovacchia. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-05-04]. (wł.).
  2. ↑ Il San Marino tessera due sammarinesi. sanmarinortv.sm. [dostęp 2023-01-22]. (wł.).
  3. ↑ Comincia a prendere forma il San Marino targato Alberigo Evani. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-05-04]. (wł.).
  4. ↑ Berretti e Vitaioli rescindono. ilgiornaledellosport.net. [dostęp 2023-01-22]. (wł.).
  5. ↑ Ufficiale: Berretti e Vitaioli in Serie D. tuttolegapro.com. [dostęp 2023-01-22]. (wł.).
  6. ↑ Coppa Titano: sboccia La Fiorita. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-05-04]. (wł.).
  7. ↑ Delirio Fiorita: Pensalfini e Gualtieri firmano i gol scudetto. sanmarinortv.sm. [dostęp 2023-01-22]. (wł.).
  8. ↑ San Marino 2013/14. rsssf.com. [dostęp 2023-01-22]. (ang.).
  9. ↑ Maicol Berretti al Murata. www.muratacalcio.com. [dostęp 2023-01-22]. (wł.).
  10. ↑ Pennarossa, preso Maicol Berretti. sanmarinortv.sm. [dostęp 2023-01-22]. (wł.).
  11. ↑ San Marino, calcio in lutto: È morto Marino Marani. sanmarinortv.sm. [dostęp 2023-01-22]. (wł.).
  12. ↑ Under 17: Pareggio per 3-3 tra San Marino e Isole Faroe. sanmarinortv.sm. [dostęp 2022-05-04]. (wł.).
  13. ↑ San Marino vs Slovakia match report. eu-football.info. [dostęp 2023-01-22]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.