Magneton Bohra (symbol μ_B) – stała fizyczna o wymiarze momentu magnetycznego. Jest to wartość momentu magnetycznego elektronu znajdującego się na orbicie Bohra:

${\displaystyle \mu _{B}={\frac {e\hbar }{2m_{e}}}}$

gdzie:

${\displaystyle e}$ – ładunek elementarny,

${\displaystyle \hbar }$ – stała Plancka podzielona przez 2π,

${\displaystyle m_{e}}$ – masa spoczynkowa elektronu.

Analogiczna jednostka, w definicji której zamiast masy elektronu występuje masa protonu to magneton jądrowy μ_N:

1 μ_B ≈ 1836 μ_N

W układzie SI wartość magnetonu Bohra wynosi:

1 μ_B = 9,274 009 994(57)×10⁻²⁴ J·T ⁻¹

Odpowiada to 9,274 009 994(57)×10⁻²¹ erg·Gs⁻¹ =9,274 009 994(57)×10⁻²¹ emu w układzie CGS.

Zobacz też

• Niels Bohr

Uwagi

Przypisy