Kariera akademicka

Studia matematyczne ze specjalnością metody numeryczne (1963-1968) na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Na tej uczelni kolejno uzyskał tytuł doktora (1973), habilitację (1980) oraz tytuł profesora nauk matematycznych (1991). Od 1968 pracował w Instytucie Matematycznym, a od 1975 do 2016 w Instytucie Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie w latach 1984–1996 był dyrektorem Instytutu. W latach 2003-2004 był członkiem Polskiej Komisji Akredytacyjnej.

W tym okresie przebywał na stypendium na Uniwersytecie Tokijskim (1974-1976), Fundacji Humboldta i Uniwersytecie w Bonn (1982-1984), Berlin (1989) oraz Programu Fulbrighta na Uniwersytecie Oregonu (1996-1997). Był też profesorem wizytującym w Washington State University (czerwiec 1979, maj-sierpień 1980, 1981-1982), na Uniwersytecie w Kopenhadze (wrzesień 1987,luty 1992) oraz na Uniwersytecie w Groningen (listopad 1991-luty 1992).

W latach 1970–1990 uczestniczył w projektach przemysłowych, dotyczących optymalizacji i komputeryzacji procesów decyzyjnych i produkcyjnych, m.in. w hucie w Ostrowcu Świętokrzyskim, w fabryce obrabiarek w Kuźni Raciborskiej i w zakładach szyb samochodowych Flach Glass w Gelsenkirchen (Niemcy), a także przy optymalizacji kampanii cukrowniczych w Polsce.

W latach 2005–2018 był profesorem zwyczajnym na Wydziale Matematyki i Informatyki w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika (UMK) w Toruniu. Od 2018 jest profesorem zwyczajnym w Warszawskiej Wyższej Szkole Informatyki (WWSI).

Działalność na rzecz edukacji informatycznej

Od połowy lat 1980 aktywnie uczestniczy w popularyzacji i kształtowaniu powszechnej edukacji informatycznej na wszystkich szczeblach kształcenia, od szkoły podstawowej po uczelnie wyższe. Jest autorem kolejnych podstaw programowych przedmiotów informatycznych dla szkół.

W Instytucie Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego, a następnie na Wydziale Matematyki i Informatyki UMK w Toruniu, gdzie kierował Zakładem Metodyki Nauczania Informatyki i Technologii Informacyjnej, zorganizował i prowadził ośrodek kształcenia i doskonalenia nauczycieli w zakresie informatyki i technik informacyjnych. W latach 1985-2005 zorganizował kilkadziesiąt studiów podyplomowych dla nauczycieli. W 1993 wspólnie z Ogólnopolską Fundacją Edukacji Komputerowej zainicjował w MEN ogólnopolskie szkolenia informatyczne dla nauczycieli. W latach 2009-2012 kierował merytorycznie projektem Informatyka+ w Warszawskiej Wyższej Szkole Informatyki. W 2011 stworzył koncepcję Dolnośląskiej e-Szkoły, jako środowiska dla kształcenia się uczniów i pracy nauczycieli, w tym dla uczniów o specjalnych potrzebach w ramach Fundacji Promyk Słońca.

Organizator konferencji poświęconych perspektywom edukacji informatycznej w szkołach:

• w latach 1985-2004 był głównym organizatorem 17 z 20 konferencji Informatyka w Szkole,
• od 2004 jest członkiem komitetu naukowego i organizacyjnego Konferencji Informatyka w Edukacji,
• w 2008 był organizatorem International Conference on Informatics in Schools: Situation, Evolution, and Perspectives (ISSEP) odbywającej się w Toruniu,
• w 2013 był organizatorem 10th IFIP World Conference on Computers in Education odbywającej się w Toruniu.

Współorganizator konkursów i olimpiad informatycznych:

• członek Komitetu Głównego Olimpiady Informatycznej (od 1994),
• członek Komitetu Głównego Olimpiady Informatycznej Juniorów (od 2006), a od 2019 Przewodniczący Komitetu,
• współorganizator w Polsce międzynarodowego konkursu informatycznego Bóbr.

Funkcje z wyboru w gremiach zajmujących się edukacją informatyczną:

• przedstawiciel Polski w Technical Committee 3 on Education (od 2001),
• członek Rady ds. Informatyzacji Edukacji (wcześniej Rady ds. Edukacji Informatycznej i Medialnej) przy MEN (od 2002),
• członek Rady Programowej przy Centralnej Komisji Egzaminacyjnej (2003-2005),
• ekspert w Informatics for All Coalition (ACM Europe, CEPIS, Informatics Europe) (od 2018).

Życie prywatne

Żonaty, dwóch synów: Tomasz (1973) – absolwent informatyki (Uniwersytet Wrocławski) i Akademii Sztuk Pięknych (we Wrocławiu), Bartosz (1985) – absolwent prawa (Uniwersytet Wrocławski).

Hobby

Kolekcjoner mechanicznych maszyn do pisania i do liczenia, m.in. jednej z kilkunastu replik pierwszego kalkulatora maszyny Schickarda i jednej z dwóch w świecie replik maszyny Słonimskiego. Popularyzuje historię informatyki na spotkaniach dla dzieci, młodzieży i dorosłych oraz organizuje wystawy swoich maszyn: WMiI UMK, Toruń (sierpień 2008, lipiec 2013); Muzeum UJ, Kraków (wrzesień – listopad 2019); Muzeum Dawnego Kupiectwa, Świdnica (luty – czerwiec 2020).