Maciej Klisz

gen. dyw. Maciej Klisz (Warszawa 14.08.2023)
generał dywizji
Data i miejsce urodzenia

29 listopada 1972
Kraków

Przebieg służby
Lata służby

od 1991

Siły zbrojne

Siły Zbrojne RP

Jednostki

WSOWZ
6 BPD
Implementation Force
SFOR
• kursy w USA
AON
• Szefostwo DS SG WP
• RFOC w Niemczech
Wojska Specjalne
PKW Afganistan
JW Komandosów
WOT
• US Army War College
• WOT, DO RSZ

Stanowiska

• d-ca pl szturmowego
• dowódca kp szturmowej
• doradca ds. sił spec. w RFOC w Niemczech
• szef sztabu w PKW Afganistan, WS
• szef sztabu w JWK, WOT
• dowódca WOT
DO RSZ

Główne wojny i bitwy

IFOR, SFOR, ISAF, Resolute Support

Odznaczenia


Maciej Klisz (ur. 29 listopada 1972 w Krakowie) – generał dywizji Wojska Polskiego, szef sztabu 1 pułku specjalnego (2005–2006), szef sztabu Jednostki Wojskowej Komandosów (2012–2016). Absolwent Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej w US Army War College w Carlisle Barracks (2020). W lutym 2023 powołany na dowódcę Wojsk Obrony Terytorialnej, od 10 października 2023 Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych.

Życiorys

Wykształcenie

Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu (1995), Akademii Obrony Narodowej (2005), Podyplomowych Studiów Operacyjno-Taktycznych (2006) oraz US Army War College (2020). Ukończył wiele wojskowych kursów i szkoleń, m.in.: kurs planowania operacyjnego w układzie narodowym jak i sojuszniczym, kursy planowania oraz prowadzenia lądowych i powietrznych operacji specjalnych, działań niekonwencjonalnych, studium bezpieczeństwa i terroryzmu w Marshall Center, a także kurs zarządzania projektami strategicznymi. W 2001 w USA ukończył kurs oficera wojsk powietrznodesantowych, w tym kurs skoczka spadochronowego, kurs Pathfinder oraz kurs Ranger.

Przebieg służby

Maciej Klisz rozpoczął studia w 1991 w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu, które ukończył w 1995 i został mianowany na pierwszy stopień oficerskipodporucznika. Zawodową służbę wojskową rozpoczął na stanowisku dowódcy plutonu szturmowego w 6 Brygadzie Desantowo-Szturmowej w Krakowie. W latach 1996–1997 dwukrotnie pełnił służbę w 16 bpd na stanowisku dowódcy plutonu szturmowego w Polskim Kontyngentcie Wojskowym w Bośni i Hercegowinie w ramach sił NATO IFOR. W 1998 był jako oficer-tłumacz w składzie 18 bdsz będącego w odwodzie strategicznym SFOR.

W latach 1999–2000 pełnił służbę w 6 bdsz na stanowisku dowódcy kompanii szturmowej w PKW Bośni i Hercegowinie w ramach sił NATO SFOR z wydzielonym komponentem Sił Zbrojnych RP z 6 BDSz. W sumie w operacjach wojskowych na Bałkanach pełnił służbę przez okres 25 miesięcy. W 2005 ukończył studia w Akademii Obrony Narodowej, a w 2006 po ukończeniu podyplomowych studiów operacyjno-taktycznych został skierowany do Szefostwa Działań Specjalnych Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, gdzie objął stanowisko oficera operacyjnego. Następnie jako pierwszy polski oficer służył na poziomie operacyjnym jako doradca ds. sił specjalnych (SOF Advisor) w Response Operations Forces Command (RFOC) w Niemczech.

W 2010 powierzono mu funkcję szefa wydziału w Dowództwie Wojsk Specjalnych, a potem został skierowany do Lublińca, obejmując funkcję szefa sztabu w Jednostce Wojskowej Komandosów. W 2015 był szefem sztabu w PKW w Afganistanie podczas misji szkoleniowej Resolute Support komponentu sił specjalnych NATO (NSOCC-A). Służbę w wojskach specjalnych kontynuował do 2016. Od 24 października 2016 do 5 kwietnia 2019 piastował funkcję szefa sztabu Wojsk Obrony Terytorialnej. Po ukończeniu z wyróżnieniem rocznych Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej w US Army War College w Carlisle Barracks w USA, w dniu 14 sierpnia 2020 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak powołał go na stanowisko zastępcy dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej.

15 sierpnia 2021 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała brygady. Z dniem 1 stycznia 2023 objął czasowe pełnienie obowiązków dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej. Z dniem 7 lutego 2023 r. mianowany na stanowisko Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej. 14 sierpnia 2023 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała dywizji. 10 października 2023 został zwolniony ze stanowiska Dowódcy WOT i mianowany na stanowisko Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych.

Awanse

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia

i inne.

Uwagi

  1. Studia ukończył z wyróżnieniem jako pierwszy Polak w historii szkoły US Army War College.

Przypisy

  1. 1 2 Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2024-01-02].
  2. Zmiany w Wojsku Polskim. "Terytorialsi" z nowym dowódcą. o2.pl. [dostęp 2023-11-04].
  3. 1 2 Prezydent mianuje Dowódcę Generalnego RSZ oraz Dowódcę WOT. www.prezydent.pl, 2023-02-03. [dostęp 2023-02-03].
  4. Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej - gen. bryg. Maciej Klisz. media.terytorialsi.wp.mil.pl, 2021-08-12. [dostęp 2022-02-08].
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Nasi Liderzy. media.terytorialsi.wp.mil.pl. [dostęp 2022-02-08].
  6. 1 2 3 4 Lasoń i Orłowski 2019 ↓, s. 231.
  7. Lasoń 2018 ↓, s. 227.
  8. 1 2 3 4 5 Nowy zastępca Dowódcy WOT. media.terytorialsi.wp.mil.pl, 2020-07-23. [dostęp 2022-02-07].
  9. 1 2 3 Prelegenci. 5zywiolow.pl. [dostęp 2022-02-08].
  10. Nowi generałowie w Wojsku Polskim. polska-zbrojna.pl, 2021-08-12. [dostęp 2022-02-08].
  11. Polscy specjalsi szkolą antyterrorystów w Afganistanie. polska-zbrojna.pl, 2015-11-03. [dostęp 2022-02-07].
  12. Gałecki 2018 ↓, s. 327.
  13. Nowy zastępca Dowódcy WOT. media.terytorialsi.wp.mil.pl, 2020-07-23. [dostęp 2022-02-07].
  14. Polska po raz pierwszy od lat nie szkoli nowych generałów. rmf24.pl, 2019-01-22. [dostęp 2022-02-09].
  15. Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP. prezydent.pl, 2021-08-11. [dostęp 2022-02-08].
  16. Gen. Kukuła już nie dowodzi WOT. Znamy następcę. defence24.pl, 2021-08-11. [dostęp 2023-01-05].
  17. Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP [online], Biuro Bezpieczeństwa Narodowego [dostęp 2023-08-13] (pol.).
  18. M.P. z 2023 r. poz. 1106
  19. M.P. z 2023 r. poz. 1107
  20. M.P. z 2021 r. poz. 927
  21. M.P. z 2023 r. poz. 960
  22. Spotkanie opłatkowe w Dowództwie WOT. portal-mundurowy.pl, 2022-12-16. [dostęp 2022-12-22].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.