Mabuya
Fitzinger, 1826

Przedstawiciel rodzaju – M. mabouya
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

zauropsydy

Rząd

łuskonośne

Infrarząd

Scincomorpha

Rodzina

scynkowate

Podrodzina

Mabuyinae

Rodzaj

Mabuya

Typ nomenklatoryczny

Lacerta mabouya Bonnaterre, 1789

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Mabuyarodzaj jaszczurek z podrodziny Mabuyinae w rodzinie scynkowatych (Scincidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Karaibach (San Andrés, Gwadelupa, Dominika, Dominikana, Martynika, Montserrat), w Wenezueli i Kolumbii.

Morfologia

Jaszczurki z tego rodzaju posiadają wysmukłe, cylindryczne ciało, dobrze rozwinięte nogi i długi ogon. Długość ciała (wraz z ogonem) nie przekracza 30 cm. Większość tradycyjnie zaliczanych do tego rodzaju gatunków jest jajorodna.

Systematyka

Etymologia

  • Mabuya (Mabouia, Mabuia, Mabouya) (rodz. żeński): nazwa Mabuya używana przez rdzenne ludy Ameryki, zwłaszcza na Antylach, na określenie różnego rodzaju jaszczurek.
  • Maracaiba (rodz. żeński): jezioro Maracaibo (hiszp. Lago de Maracaibo), północno-zachodnia Wenezuela. Gatunek typowy: Mabuya meridensis Miralles, Rivas & Schargel, 2005.

Podział systematyczny

W przeszłości zaliczano do tego rodzaju ok. 114 gatunków żyjących w południowo-wschodniej Azji, Afryce i obu Amerykach; nowsze badania sugerują jednak, że większość z nich należy przenieść do odrębnych rodzajów - Eutropis (obejmujący gatunki azjatyckie), Chioninia (gatunki z Wysp Zielonego Przylądka) i Trachylepis (gatunki z Afryki oraz wysp na Oceanie Indyjskim; obejmuje także gatunek T. atlantica żyjący na wyspach archipelagu Fernando de Noronha oraz południowoamerykański gatunek T. maculata). Tym samym rodzaj Mabuya obejmuje obecnie jedynie gatunki żyjące w obu Amerykach. Hedges i Conn (2012) przeprowadzili rewizję rodzaju, w wyniku której pozostawili w nim tylko kilka gatunków żyjących na Karaibach. W takim ujęciu do rodzaju należą następujące gatunki:

  • Mabuya cochonae
  • Mabuya desiradae
  • Mabuya dominicana
  • Mabuya grandisterrae
  • Mabuya guadeloupae
  • Mabuya hispaniolae
  • Mabuya mabouya
  • Mabuya montserratae
  • Mabuya parviterrae

Uwagi

  1. Nie Lacertus mabouya Lacèpede, 1788.
  2. Nomen nudum.

Przypisy

  1. Mabuya, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. L.J.F.J. Fitzinger: Neue classification der reptilien nach ihren natürlichen verwandtschaften: nebst einer verwandtschafts-tafel und einem verzeichnisse der reptilien-sammlung des K. K. zoologischen museum’s zu Wien. Wien: J. G. Heubner, 1826, s. 23, 52. (niem.).
  3. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 76. (fr.).
  4. Cuvier 1829 ↓, s. 62.
  5. Cuvier 1829 ↓, s. 64.
  6. A.M.C. Duméril & G. Bibron: Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complète des reptiles. T. 5. Paris: Roret, 1839, s. 663, 671, 677, 693. (fr.).
  7. 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Mabuya. The Reptile Database. [dostęp 2020-04-15]. (ang.).
  8. Hedges i Conn 2012 ↓, s. 86.
  9. Hedges i Conn 2012 ↓, s. 119.
  10. P. Mausfeld, A. Schmitz, W. Böhme, B. Misof, D. Vrcibradic & C.F.D. Rocha. Phylogenetic Affinities of Mabuya atlantica Schmidt, 1945, Endemic to the Atlantic Ocean Archipelago of Fernando de Noronha (Brazil): Necessity of Partitioning the Genus Mabuya Fitzinger, 1826 (Scincidae: Lygosominae). „Zoologischer Anzeiger - A Journal of Comparative Zoology”. 241 (3), s. 281-293, 2002. DOI: 10.1078/0044-5231-00081. (ang.).
  11. A.M. Bauer. On the identity of Lacerta punctata Linnaeus 1758, the type species of the genus Euprepis Wagler 1830, and the generic assignment of Afro-Malagasy skinks. „African Journal of Herpetology”. 52 (1), s. 1-7, 2003. DOI: 10.1080/21564574.2003.9635472. (ang.).
  12. Hedges i Conn 2012 ↓, s. 87–116.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.