Mabuchi Kamo (jap. 賀茂真淵 Kamo no Mabuchi; ur. 1697, zm. 1769) – japoński uczony epoki Edo, filozof i poeta.

Życiorys

Urodził się niedaleko Hamamatsu. Jego ojciec, Masanobu Ōkabe, był kapłanem shintō. Między 1733 a 1736 rokiem pobierał nauki w Kioto u Azumamaro Kady, a następnie zamieszkał w Edo, wstępując na służbę u księcia Munetaki Tayasu, syna sioguna Yoshimune Tokugawy. W 1760 roku przekazał prowadzoną przez siebie szkołę synowi Sadao i udał się w wędrówkę po kraju, odwiedzając m.in. chram Ise-jingū.

Był zwolennikiem nacjonalistycznej szkoły kokugaku. Głosił apoteozę instytucji cesarstwa i osoby cesarza, a także prymat japońskiej tradycji i języka, źródła wszelkich nieszczęść spadających na Japonię upatrując w uleganiu wpływom chińskim, zwłaszcza buddyzmowi i konfucjanizmowi. Tworzył poezje w stylu waka. Jest autorem komentarzy do dzieł klasycznych takich jak Man’yōshū, Genji monogatari, Kanjikō i Nimanabi.

Jego uczniem był Norinaga Motoori.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 465. ISBN 0-674-01753-6.
  2. 1 2 3 Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii. Wrocław: Ossolineum, 1984, s. 305. ISBN 83-04-01486-6.
  3. ↑ Wielka Historia Świata. T. 8. Kraków: Oficyna Wydawnicza Fogra, 2005, s. 416. ISBN 83-85719-92-X.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.