Małgorzata Winiarczyk-Kossakowska
Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1961
Staszów

Zawód, zajęcie

polityk, politolog

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Stanowisko

posłanka na Sejm II i IV kadencji (1993–1997, 2001–2005)

Partia

PZPR, SdRP, SLD, SDPL, SLD

Odznaczenia

Małgorzata Dorota Winiarczyk-Kossakowska (ur. 6 czerwca 1961 w Staszowie) – polska politolog, polityk, nauczyciel akademicki, posłanka na Sejm II i IV kadencji.

Życiorys

Wykształcenie i praca naukowo-dydaktyczna

W 1985 ukończyła studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, w 1989 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie w Rostowie nad Donem (w ramach stypendium MEN). W 2009 na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW uzyskała stopień stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce.

Od 2001 do 2007 była adiunktem w Wyższej Szkole Pedagogicznej TWP w Warszawie. Została pracownikiem naukowym w Instytucie Nauk Politycznych na Wydziale Zarządzania i Administracji Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Była nauczycielem akademickim w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Akademii Obrony Narodowej. Zatrudniona również na stanowisku profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.

Opublikowała m.in. monografię pt. Ustawy III Rzeczypospolitej o stosunku państwa do kościołów chrześcijańskich.

Działalność polityczna

Od początku lat 80. do rozwiązania (1990) należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Następnie wstąpiła do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Na początku lat 90. pracowała w zespole parlamentarno-samorządowym rady naczelnej tej partii i w biurze klubu parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Z list tego ugrupowania dwukrotnie była wybierana na posła – w 1993 w elbląskim i w 2001 w okręgu kieleckim. W Sejmie IV kadencji była wiceprzewodniczącą Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Od maja do lipca 2004 była deputowaną do Parlamentu Europejskiego V kadencji.

W rządzie Włodzimierza Cimoszewicza pełniła funkcję wiceministra spraw wewnętrznych i administracji (1997). W latach 1998–2001 zasiadała w sejmiku pomorskim, była też doradcą Aleksandra Kwaśniewskiego.

W 2004 przeszła z SLD do Socjaldemokracji Polskiej. Zasiadała w zarządzie krajowym tej partii. W 2005 i 2007 jako kandydatka tej partii bez powodzenia kandydowała do Sejmu. Później odeszła z SDPL. W 2010 weszła w skład zespołu doradców kandydata na urząd Prezydenta RP, Grzegorza Napieralskiego. Została także dyrektorem klubu poselskiego SLD. W 2011 z listy tej partii po raz kolejny kandydowała bezskutecznie do Sejmu. Później ponownie wstąpiła do SLD i w 2014 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego oraz do rady Bemowa. Została członkinią zarządu głównego Stowarzyszenia Parlamentarzystów Polskich. W 2022 odeszła z powstałej z przekształcenia SLD Nowej Lewicy.

Publikacje

  • Ustawy III Rzeczypospolitej o stosunku państwa do kościołów chrześcijańskich, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2004.

Odznaczenia

W 1997 została odznaczona przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Przypisy

  1. ↑ Instytut Stosunków Międzynarodowych. aon.edu.pl. [dostęp 2015-07-15].
  2. ↑ Małgorzata Winiarczyk-Kossakowska: Ustawy III Rzeczypospolitej o stosunku państwa do kościołów chrześcijańskich. Warszawa: Elipsa, 2004. ISBN 83-7151-603-7.
  3. ↑ Renata Grochal: Cześć, jestem Grzesiek. wyborcza.pl, 6 marca 2011. [dostęp 2015-07-15].
  4. ↑ Władze Stowarzyszenia. parlamentarzysci.org. [dostęp 2015-07-18].
  5. ↑ Oktawia Kromer: Rozłam w warszawskiej Nowej Lewicy. Kto odszedł i dlaczego?. wyborcza.pl, 4 lutego 2022. [dostęp 2022-02-04].
  6. ↑ M.P. z 1998 r. nr 5, poz. 86.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.