| wieś | |
Kościół pw. Świętej Trójcy w Lutogniewie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) |
721 |
| Strefa numeracyjna |
62 |
| Kod pocztowy |
63-700 |
| Tablice rejestracyjne |
PKR |
| SIMC |
0201951 |
Położenie na mapie gminy Krotoszyn | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu krotoszyńskiego | |
| 51°43′10″N 17°22′47″E/51,719444 17,379722 | |
Lutogniew (niem. Lutogniewo, od 1907 Margarethendorf) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Krotoszyn.
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Lutogniewo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Krotoszyn w rejencji poznańskiej. Lutogniewo należało do okręgu krotoszyńskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas książę Thurn und Taxis. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 428 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 47 dymów (domostw). W skład majątku Lutogniewo wchodziły wówczas także: Minta pustkowie oraz Wróżewo.
W latach 1954-1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Lutogniew, po jej zniesieniu w gromadzie Krotoszyn-Północ. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Zabytki
- kościół parafialny Świętej Trójcy, 1823-1832, 1900
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wieś Lutogniew w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-01-15], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 694 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 70832
- 1 2 3 4 Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Jan Nepomucen Bobrowicz, Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 243.