Luigi Pulci (ur. 15 sierpnia 1432 we Florencji - zm. 1484 w Padwie) - poeta włoski związany z dworem Medyceuszy. Pozostawał w dobrych stosunkach z Wawrzyńcem Wspaniałym, od którego otrzymywał pomoc i protekcję. Mimo wszystko życie poety było często trudne - cierpiał z powodów materialnych, a nawet został wygnany z Florencji z powodu długów zaciągniętych u swojego brata. Podróżował długo po Włoszech, bywał w Neapolu, Bolonii, Mediolanie, Wenecji, wykonując zlecenia powierzone mu przez Wawrzyńca Wspaniałego. Pod koniec życia opuścił dwór medycejski, wyrafinowany w gustach i postrzegający go jako przedstawiciela odchodzącej epoki literackiej.

Zmarł podczas pobytu w Padwie. Mimo ciężkiego życia jego utworom nie brak komizmu, a wręcz szyderstwa. Najsłynniejszym utworem Pulciego pozostaje poemat pt. Morgante. Nawiązuje on treściowo do Pieśni o Rolandzie, lecz sama treść nie gra tu pierwszorzędnej roli i autorowi udało się stworzyć dzieło oryginalne. Istotne miejsce zajmuje tu krytyka społeczeństwa, komizm i humanistyczne poglądy autora.

Pulci zapoczątkował tradycję wielkiej włoskiej epiki bohaterskiej, pisanej oktawą, kulminującej w dziełach Ludovica Ariosta i Torquata Tassa. Przyczynił się tym samym do znacznego rozprzestrzenienia się tej strofy w literaturze włoskiej, a potem europejskiej. Eposy oktawą pisali również poeci polscy.

Monografię na temat życia i twórczości Pulciego napisał Walerian Preisner. Na język polski zostały przełożone tylko fragmenty Morgante (Wielka literatura powszechna).

Przypisy

Bibliografia

Il Morgante maggiore di Luigi Pulci con note filologiche di Pietro Sermoli, Firenze 1855.