Ludwik Trexler

Ludwik Trexler de Torsola
Ludwig Edler Trexler von Torsola
	generał brygady
Data i miejsce urodzenia	21 grudnia 1861 ; Padwa
Data i miejsce śmierci	25 maja 1935 ; Przemyśl
	Przebieg służby
Lata służby	1883–1921
Siły zbrojne	Armia Austro-Węgier; Cesarsko-królewska Obrona Krajowa; Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa
	Odznaczenia

Ludwik Trexler de Torsola (ur. 21 grudnia 1861 w Padwie, zm. 25 maja 1935 w Przemyślu) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 21 grudnia 1861 w Padwie. Zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1883 w Galicyjskim Pułku Piechoty Nr 56 w Krakowie. Rok później przeniesiony do Galicyjskiego Batalionu Piechoty Obrony Krajowej Buczacz Nr 70 w Stanisławowie. W 1889 został przeniesiony do Batalionu Obrony Krajowej Stanisławów Nr 62 i wyznaczony na stanowisko adiutanta 20 Galicyjskiego Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Stanisławowie. Trzy lata później służył w 36 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Kołomyi. Od 1911 służył w 35 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Złoczowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W czasie I wojny walczył na froncie rosyjskim. Był komendantem Batalionu Zapasowego Pułku Strzelców Nr 29. 22 czerwca 1916 otrzymał nobilitację szlachecką i predykat Torsola. W czasie służby awansował kolejno na stopień: kadeta–zastępcy oficera (1 września 1883), podporucznika (1 maja 1886), porucznika (1 listopada 1889), kapitana (1 listopada 1896), majora (1 maja 1910), podpułkownika (1 listopada 1913) i pułkownika (1 września 1915).

Dekretem Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego z 19 lutego 1919 jako były oficer armii austro-węgierskiej został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 września 1915 i rozkazem z tego samego dnia 19 lutego 1919 Szefa Sztabu Generalnego płk. Stanisława Hallera otrzymał przydział służbowy do DOW Przemyśl od 1 listopada 1918. Następnie pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy Okręgu Etapowego Wołkowysk. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Był wówczas dowódcą Obozu Internowanych nr 1 w Krakowie Dąbiu. Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Przemyślu. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. Został pochowany na cmentarzu Głównym w Przemyślu.

Ordery i odznaczenia

Order Korony Żelaznej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami
Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami
Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej
Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstążce
Krzyż za 30-letnią służbę wojskową dla oficerów
Krzyż za 20-letnią służbę wojskową dla oficerów – 1904
Brązowy Jubileuszowy Medal Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych
Krzyż Jubileuszowy Wojskowy
Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Przypisy

1 2 Stawecki 1994 ↓, s. 339.
↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1890 ↓, s. 125, 250.
↑ Dekret Naczelnego Wodza Wojsk Polskich o przyjęciu do W.P. oficerów z b. armii austro-węgierskiej (838). „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. 26, s. 642, 8 marca 1919.
↑ Rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich o przydziale oficerów (841). „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. 26, s. 649, 8 marca 1919.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 14 lipca 1920 roku, s. 574.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.
↑ Ludwik Trexler. cmentarzeprzemysl.pl. [dostęp 2019-05-06].
1 2 3 4 5 6 7 8 Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 44.
↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1905 ↓, s. 119, 518.

Bibliografia

Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrathe Vertretenen Königreiche une Länder für 1890. Wiedeń: luty 1890.
Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrathe Vertretenen Königreiche une Länder für 1905. Wiedeń: styczeń 1905.
Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918.
Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
S. Górzyński, Nobilitacje w Galicji w latach 1772–1918, Warszawa, 1999
Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[CITEREFStawecki1994339-1] 1 2 Stawecki 1994 ↓, s. 339.

[CITEREFRocznik_oficerski_c._k._Obrony_Krajowej_i_Żandarmerii1890125,_250-2] Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1890 ↓, s. 125, 250.

[3] Dekret Naczelnego Wodza Wojsk Polskich o przyjęciu do W.P. oficerów z b. armii austro-węgierskiej (838). „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. 26, s. 642, 8 marca 1919.

[4] Rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich o przydziale oficerów (841). „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. 26, s. 649, 8 marca 1919.

[CITEREFDz._Pers._MSWojsk.Nr_26_z_14_lipca_1920_roku,_s._574-5] Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 14 lipca 1920 roku, s. 574.

[CITEREFDz._Pers._MSWojsk.Nr_70_z_7_listopada_1923_roku,_s._738-6] Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.

[7] Ludwik Trexler. cmentarzeprzemysl.pl. [dostęp 2019-05-06].

[CITEREFLista_starszeństwa_c._k._Obrony_Krajowej_i_Żandarmerii191844-8] 1 2 3 4 5 6 7 8 Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 44.

[CITEREFRocznik_oficerski_c._k._Obrony_Krajowej_i_Żandarmerii1905119,_518-9] Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1905 ↓, s. 119, 518.