Ludwik Nowicki
Data i miejsce urodzenia

ok. 1830
Wilno

Pochodzenie

polskie

Data i miejsce śmierci

przed 13 lutego 1886
Kazań

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, pianista, pedagog

Ludwik Nowicki (ur. około 1830 w Wilnie, zm. przed 13 lutego 1886 w Kazaniu) – polski kompozytor, pianista i pedagog muzyczny.

Życiorys

Był synem teatralnego klarnecisty. W latach 1853–1858 występował jako akompaniator Apolinarego Kątskiego, później uczył w szkole muzycznej w Wilnie. Wziął udział w powstaniu styczniowym, za co w 1864 roku w ramach represji został zesłany do Ufy. Na zesłaniu działał jako nauczyciel muzyki, do grona jego wychowanków należała pianistka Wiera Timanowa, której towarzyszył w podróżach koncertowych. Od 1870 roku prowadził szkołę muzyczną w Kazaniu. O jego działalności pedagogicznej z uznaniem wypowiadał się Anton Rubinstein.

Opublikował podręcznik Szkoła na fortepian (Petersburg 1850). Był autorem operetki Noc na cmentarzu (wyst. Wilno 1860), zbioru 11 pieśni na głos i fortepian Piosennik (wyd. Wilno 1861), 3 polonezów fortepianowych (Koncert nad koncertami Jankiela, Jan Zamoyski, Kasper Karliński), fantazji fortepianowej Słowik. Jego muzyka cieszyła się dużą popularnością wśród publiczności, przez krytyków była jednak oceniana jako niezbyt wyszukana.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 7. Część biograficzna n–pa. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2002, s. 118. ISBN 978-83-224-0808-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Polski Słownik Biograficzny. T. XXIII. Wrocław: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1978, s. 328.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.