Ludwik Miłkowski
Ludwik Baumbach-Miłkowski
pułkownik lekarz
Data i miejsce urodzenia

26 stycznia 1877
Żółkiew

Data i miejsce śmierci

20 grudnia 1941
Artiomowsk

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

6 Batalion Sanitarny
DOK VI
10 Okręgowe Szefostwo Sanitarne

Stanowiska

szef Okręgowego Szefostwa Sanitarnego

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia

Ludwik Miłkowski vel Ludwik Baumbach-Miłkowski (ur. 26 stycznia 1877 w Żółkwi, zm. 20 grudnia 1941 w Artiomowsku) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys

Ludwik Miłkowski urodził się 26 stycznia 1877. Odbył studia medycyny na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie 30 czerwca 1900 uzyskał dyplom doktora medycyny.

1 września 1901 został mianowany na stopień starszego lekarza (niem. Oberarzt) i przydzielony do Szpitala Garnizonowego Nr 13 w Terezinie. W następnym roku, po zakończeniu praktyki w szpitalu, został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 95 we Lwowie. 1 listopada 1904 został mianowany na stopień lekarza pułkowego 2. klasy (niem. Regimentsarzt 2. Klasse). W tym samym roku został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 4 w Żółkwi. W 1909 został przeniesiony do Pułku Armat Polowych Nr 32 we Lwowie. W 1912 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 58 w Stanisławowie i przydzielony do 4. batalionu detaszowanego w Fočy. W szeregach tego batalionu wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej latach 1912–1913, w związku z wojną na Bałkanach. 1 listopada 1916 został mianowany na stopień lekarza sztabowego (niem. Stabsarzt). Pułk Piechoty Nr 58 pozostał jego oddziałem macierzystym do 1918.

3 lutego 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej c. i k. Armii z zatwierdzeniem rangi majora-lekarza i przydzielony do Dowództwa Frontu Wołyńskiego.

Został zweryfikowany w stopniu pułkownika w korpusie oficerów sanitarnych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Jako oficer w tymczasowym stanie na etacie przejściowym oraz nadetatowy 6 Batalionu Sanitarnego we Lwowie w 1923 był przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI w tym samym mieście i służył w Wydziale Superrewizyjno-Inwalidzkim. W połowie lat 20. był szefem służby sanitarnej w DOK VI. W maju 1927 został przeniesiony do 10 Okręgowego Szefostwa Sanitarnego w Przemyślu na stanowisko szefa. Z dniem 30 września 1927 został przeniesiony w stan spoczynku.

Zamieszkiwał we Lwowie w tzw. Kolonii Oficerskiej przy ul. Czereśniowej 6. W tym mieście praktykował jako lekarz dentysta, a następnie jako lekarz laryngolog. W 1934 jako emerytowany pułkownik był przydzielony do Kadry Zapasowej 6 Szpitala Okręgowego i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Prywatnie był kolekcjonerem antyków, a jego zbiory były wystawiane w muzeum we Lwowie.

W 1925 ożenił się z młodszą o niespełna 25 lat, ówczesną studentką Hanną Krassowską (córka inżyniera Józefa Krassowskiego). Mieli synów Mariana (1928–1973) i Władysława (ur. 1930). Podczas II wojny światowej został aresztowany przez sowietów 9 kwietnia 1940 i zesłany w głąb Związku Sowieckiego. Zmarł 20 grudnia 1941 w jednym z sowieckich więzień w Artiomowsku (relacja śmierci pułkownika została opisana w książce Józefa Czapskiego pt. Na nieludzkiej ziemi).

Żona i synowie pułkownika 14 kwietnia 1940 zostali zesłani do łagrów na ziemi kazachskiej, później odzyskali wolność i po wojnie osiedli w Wielkiej Brytanii. Hanna Miłkowska pracowała jako pielęgniarka, w 1946 wyszła ponownie za mąż – za angielskiego oficera, kpt. Anthony'ego Prestona. Władysław Miłkowski ożenił się z córką ppłk. dypl. Czesława Konwerskiego.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Namiestnictwo Galicji reskryptem z 20 września 1919 udzieliło zezwolenia na zmianę rodowego nazwiska „Baumbach-Miłkowski” na „Miłkowski”.
  2. ↑ Stopień starszego lekarza był równorzędny stopniowi starszego porucznika (niem. Oberleutnant).
  3. ↑ Stopień lekarza pułku 2. klasy był równorzędny stopniowi kapitana i rotmistrza 2. klasy.
  4. ↑ Stopień lekarza sztabowego był równorzędny stopniowi majora.

Przypisy

  1. 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 6 marca 1920 roku, s. 191.
  2. 1 2 Wykaz poległych 1952 ↓, s. 355.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Jacek Grzybała, Władysław Miłkowski: Hanna Krassowska – Miłkowska. kresy24.pl, 2015-04-23. [dostęp 2018-09-01].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Jacek Grzybała: Wojenne wspomnienia lwowiaka Władysława Miłkowskiego. kresy24.pl, 2017-02-23. [dostęp 2018-09-01].
  5. 1 2 3 Rydel 2001 ↓, s. 89.
  6. ↑ Schematismus 1902 ↓, s. 1106.
  7. ↑ Schematismus 1903 ↓, s. 587, 1105.
  8. ↑ Schematismus 1905 ↓, s. 763, 1124.
  9. ↑ Schematismus 1910 ↓, s. 924, 1238.
  10. ↑ Schematismus 1913 ↓, s. 619, 1338.
  11. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 645, 1687.
  12. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 21 z 25 lutego 1919 roku, poz. 671.
  13. ↑ Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 76.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1197.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1078.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1157.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1050.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 maja 1927 roku, s. 131.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 216.
  20. ↑ Nowe zmiany w wojsku. „Gazeta Bydgoska”. Nr 170, s. 3, 28 lipca 1927.
  21. ↑ Według Jacka Grzybały płk Ludwik Miłkowski przeszedł na emeryturę w 1926.
  22. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 885.
  23. ↑ Obecnie ulica pod nazwą Czeremszniewa. Nazwy ulic Lwowa. lwow.com.pl. [dostęp 2018-09-01].
  24. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 375, 777.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.