Ludwik August Maria Odon Koburg-Koháry, niem. Ludwig August Maria Eudes von Sachsen-Coburg und Gotha-Koháry, port. Luís Augusto Maria Eudes de Saxe-Coburgo-Gota-Koháry (ur. 18 sierpnia 1845 w Eu, zm. 14 września 1907 w Karlowych Warach) – niemiecki arystokrata, książę z katolickiej linii dynastii koburskiej, admirał w służbie brazylijskiej i austro-węgierskiej.

Życiorys

Urodził się jako drugi syn spośród pięciorga dzieci Augusta Koburg-Koháry (1818–1881), tytularnego księcia Koháry i jego żony Klementyny Orleańskiej (1817–1907), królewny Francuzów. Jego rodzicami chrzestnymi była ciotka Aleksandra Badeńska i wuj Ludwik Karol Orleański. Miał czworo rodzeństwa, starszego brata Filipa (1844–1921), młodsze siostry Klotyldę (1846–1927) i Amelię (1848–1894) oraz dużo młodszego brata Ferdynanda (1861–1948). Odebrał staranne wykształcenie domowe, typowe dla arystokracji swoich czasów, jednak wychowywał się pod bezpośrednią opieką rodziców, co było zwyczajem odmiennym.

W 1860–1861 uczęszczał do Gimnazjum Teresianum w Wiedniu, które opuścił, aby wstąpić do Cesarsko-Królewskiej Marynarki Wojennej. W 1861–1863 odbył wstępny kurs morski, stacjonując w Trieście. Po zmuszeniu Ottona, króla Hellenów do abdykacji w 1863, mocarstwa europejskie poważnie rozważały poparcie kandydatury księcia kobursko-gotajskiego Ernesta II, do objęcia po nim tronu; z racji na brak męskich potomków, typowano aby w Atenach dziedziczył po nim Ludwik, jednak zbyt wysokie oczekiwania głowy państwa ernestyńskiego, doprowadziły do rezygnacji z tych planów. W lutym 1864 Ludwik zdał egzamin oficerski i został awansowany na podporucznika marynarki. Następnie wziął udział w wojnie duńskiej.

W 60. XIX w. cesarz Brazylii Piotr II rozważał wydać swoją starszą córkę Izabelę za Ludwika Koburg-Koháry, jednak ostatecznie jego żoną została młodsza Leopoldyna. Po zawarciu małżeństwa w grudniu 1864 otrzymał awans na admirała Marynarki Wojennej Brazylii. W 1865 z powodzeniem uczestniczył w wojnie paragwajskiej. Po wybuchu „wojny niemieckiej” w 1866 wyjechał do Austro-Węgier, aby zabezpieczyć rodzinny majątek w Królestwie. Następnie powrócił do Brazylii, gdzie pełnił funkcje reprezentacyjne dworu cesarskiego, m.in. jako przewodniczący Towarzystwa Historyczno-Geograficznego i komitetu narodowego Wystawy Światowej w Wiedniu (1873). W 1872–1873 odbył wraz z bratem Filipem podróż dookoła świata, zwiedzając m.in. Indie i Hawaje. Wiosną i latem 1879 uczestniczył wraz z bratem Ferdynandem w wyprawie do Amazonii. Po ustanowieniu republiki w 1889, osiadł w Schladming. W 1890 ponownie przyjęty do służby austriackiej. Zmarł w 1907 w czasie pobytu kuracyjnego w Karlowych Warach. Został pochowany w kościele św. Augustyna w Coburgu, zaś serce złożono w kościele św. Marii Magdaleny w Karlowych Warach.

Życie prywatne

15 grudnia 1864 w Rio de Janeiro poślubił Leopoldynę Teresę Bragança (1847–1871), infantkę Brazylii, córkę Piotra II i Teresy Krystyny Burbon-Sycylijskiej. Z racji na brak męskich potomków cesarza, para zawarła 18 lutego 1865 umowę małżeńską kontrasygnowaną przez premiera José Paranhosa, w której zobowiązała się do utworzenia nowej linii domu panującego – tzw. młodszą kobursko-bragantyjską. Małżeństwo doczekało się czterech synów:

• Piotr August Ludwik Maria Michał Gabriel Rafał Gonzaga (1866–1934);
• August Leopold Filip Maria Michał Gabriel Rafał Gonzaga (1867–1922) ż. Karolina Maria Habsburg-Lotaryńska (1869–1945), córka Karola Salwatora i Marii Immaculaty Burbon-Sycylijskiej;
• Józef Ferdynand Maria Michał Gabriel Rafał Gonzaga (1869–1888);
• Ludwik Gaston Klemens Maria Michał Gabriel Rafał Gonzaga (1870–1942) ż. 1) Matylda Wittelsbach (1877–1906), córka Ludwika III i Marii Teresy Habsburg-Este, 2) Anna von Trauttmansdorff-Weinsberg (1873–1948), córka Karla i Josephiny von Pallavicini.

Odznaczenia

Genealogia

Przypisy

Bibliografia

• Olivier Defrance: La Médicis des Cobourg, Clémentine d’Orléans. Bruxelles: „Racine”, 2007. ISBN 978-2-87386-486-6. (fr.).