Ludwik Klotzek
podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

29 września 1886
Brody

Data i miejsce śmierci

1940
USRR, ZSRR

Przebieg służby
Lata służby

do 1928

Siły zbrojne

Cesarsko-królewska Obrona Krajowa
Wojsko Polskie

Jednostki

Pułk Piechoty OK Nr 33
1 Batalion Strzelców
53 Pułk Piechoty
Komenda Placu Słonim

Stanowiska

zastępca dowódcy pułku
oficer placu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Ludwik Klotzek (ur. 29 września 1886 w Brodach, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się 29 września 1886 w Brodach, w rodzinie Józefa, nauczyciela języka niemieckiego i historii w K. K. Gimnazjum im. Rudolfa w Brodach do 1907.

Służył w pułku piechoty obrony krajowej Stryj nr 33 w Stryju. W maju 1909 został mianowany podporucznikiem, ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1909. W marcu 1913 został przydzielony do Krajowej Komendy Żandarmerii Nr 5 dla Galicji na okres próby i przydzielony do komendy oddziału żandarmerii nr 26 w Borszczowie, pozostając oficerem nadetatowym macierzystego pułku w Stryju. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1915. W 1918 jego oddziałem macierzystym był pułk strzelców nr 33.

Od 1 listopada 1918 pełnił służbę w I batalionie strzelców. 17 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 213. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 40 pułk piechoty. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy 53 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Stryju z równoczesnym przeniesieniem z Komisji Granicznej w Tarnopolu. 5 maja 1927 został przeniesiony na stanowisko oficera placu Słonim. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. Z dniem 30 listopada 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako podpułkownik w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer w dyspozycji dowodcy O.K. VI i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. 9 maja 1938 na posiedzeniu Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucono wniosek o nadanie mu tego odznaczenia. Mieszkał wówczas we Lwowie przy ul. Tarnowskiego 8.

W czasie okupacji sowieckiej został aresztowany przez NKWD i wiosną 1940 zamordowany. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994. Został wymieniony na liście wywózkowej 55/5-38 pod numerem 1313 jako „Ludwik Kletzek”. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Jego żoną była Ewa, z którą miał córkę Joannę i syna Jerzego; cała trójka w 1940 została deportowana przez sowietów w głąb ZSRR do Semipałatyńska, gdzie Ewa Klotzek zmarła, a dzieci wydostały się z tamtego obszaru wraz z Armią Andersa i następnie osiadły w Wielkiej Brytanii.

Ordery i odznaczenia

polskie
austriackie
  • Signum Laudis Srebrny Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej
  • Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej
  • Krzyż Jubileuszowy Wojskowy

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-04-08]..
  2. ↑ Achtzehnter Jahresbericht des Ober-Gymnasiums in Brody für das Schuljahr 1896. Brody: 1896, s. 2.
  3. ↑ Spis przedmiotów pomieszczonych w sprawozdaniach galicyjskich szkół średnich po koniec roku 1889. Wadowice: 1890, s. 33.
  4. ↑ Sprawozdanie c. k. Rady szkolnej krajowej o stanie szkół średnich galicyjskich w roku szkolnym 1906/1907. Lwów: 1907, s. 18.
  5. ↑ Awans majowy w c. i k. obronie krajowej. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 105 z 9 maja 1909.
  6. 1 2 Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1910 ↓, s. 164, 362.
  7. ↑ Zakrzewski 2016 ↓, s. 487.
  8. ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1914 ↓, s. 143, 292, 470, 481.
  9. 1 2 3 Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 65, 348.
  10. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919 roku, poz. 349.
  11. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 8 z 25 stycznia 1919 roku, poz. 303.
  12. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 25.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 544.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 275, 398.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 252, 342.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 maja 1927 roku, s. 130.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 115, 162.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku. Dodatek Nr 1, s. 2.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 382.
  20. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 324, 969.
  21. ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 40. [dostęp 2015-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-31)].
  22. ↑ Ewa Fulińska-Nadachowska: Historie zwykłe i niezwykłe, ale zawsze prawdziwe. 2010-03-30. [dostęp 2015-06-18].
  23. ↑ Ewa Fulińska-Nadachowska: Katyńska rocznica. 2010-04-09. [dostęp 2015-06-18].
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 26 września 1922 roku, s. 737.
  25. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 115.
  26. 1 2 3 4 Zakrzewski 2016 ↓, s. 489.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.