Ludwig Schongauer (ur. ok. 1440/1450 w Colmar, zm. 1494) – niemiecki malarz i miedziorytnik; młodszy brat Martina Schongauera.

Życie i praca

Jego ojcem był Caspard Schongauer, złotnik. Nauki pobierał u Caspara Isenmanna. Do 1491 roku mieszkał w Ulm, gdzie w 1479 roku otrzymał obywatelstwo. W 1486 roku uzyskał prawo obywatelskie Augsburga, skąd pochodziła rodzina Schongauerów. W 1491 roku, po śmierci brata przeprowadził się do Colmaru. W 1493 roku uzyskał obywatelstwo tego miasta. Prócz Martina miał jeszcze dwóch braci, Georga i Paula, którzy byli złotnikami.

W Ulm prawdopodobnie wykonał kilka prac dla tego miasta. Także w Ulm, dla Johanna Zainera, wykonał drzeworyty do pierwszego niemieckojęzycznego wydania dzieła Boccaccia De claris mulieribus (1473) i Ezopa. Prace te wyróżniały się zastosowaniem światłocienia, przestrzennością i plastycznością stylu. Zachowały się cztery miedzioryty z jego sygnaturą „L.S.” dzięki czemu przypisuje mu się kilka dzieł malarskich.

Przypisywane prace

• Ołtarz Męki Pańskiej – 1479/86, klasztor w Salem:
  • Ukrzyżowanie/Biczowanie Chrystusa – dawniej w kolekcji Markgrafen und Grossherzöge von Baden, w 1995 roku sprzedane do prywatnych zbiorów
  • Aresztowanie Chrystusa/Złożenie Chrystusa do grobu – dwa panele, kolekcja prywatna, 36,2 × 20cm
  • Chrystus przed Piłatem/Zmartwychwstanie – 1485–1490, 36,5 × 19,7 cm, Metropolitan Museum of Art
• Ołtarz Marii – pięć paneli ukazujących sceny z życia Marii:
  • Boże Narodzenie – część ołtarza, ok. 1480–1490, 46,4 × 28,6 cm, Philadelphia Museum of Art;
  • Zwiastowanie – 1480, 49 × 30 cm, zbiory prywatne;
  • Pokłon Trzech Króli – Hessisches Landesmuseum, Darmstadt;
  • Obrzezanie – Musée d’Unterlinden, Colmar.

Przypisy

Bibliografia

• Wolfgang Hütt: Niemieckie malarstwo i grafika późnego gotyku i renesansu. Warszawa: PWN, 1985. ISBN 83-01-04621-X.