Lubomir Kavalek

Lubomir Kavalek, Wijk aan Zee 1982
Data i miejsce urodzenia

9 sierpnia 1943
Praga

Data i miejsce śmierci

18 stycznia 2021
Reston

Obywatelstwo

Czechosłowacja
Stany Zjednoczone

Tytuł szachowy

arcymistrz (1965)

Lubomir Kavalek (ur. 9 sierpnia 1943 w Pradze, zm. 18 stycznia 2021 w Reston) – czeski szachista i dziennikarz, reprezentujący Czechosłowację i USA, arcymistrz od 1965 roku.

Kariera szachowa

W latach 1962 i 1968 zdobył złote medale w mistrzostwach Czechosłowacji, w drużynie czechosłowackiej wystąpił również na dwóch szachowych olimpiadach (w latach 1964 i 1966). W roku 1968 zajął II miejsce (za Wasilijem Smysłowem) w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju. W czasie trwania tego turnieju państwa Układu Warszawskiego dokonały inwazji na Czechosłowację, co spowodowało podjęcie przez Kavalka decyzji o emigracji na zachód Europy. W roku 1970 wyjechał do Stanów Zjednoczonych i wkrótce przyjął obywatelstwo tego kraju.

W barwach amerykańskich siedmiokrotnie wystąpił na olimpiadach (w tym trzykrotnie na I szachownicy). W swoim dorobku posiada 6 medali (wszystkie zdobyte wraz z drużyną): złoty (1976) oraz 5 brązowych (1974, 1978, 1982, 1984, 1986). Łącznie na 9 olimpiadach rozegrał 106 partii, w których zdobył 65 pkt.

Dwukrotnie wystąpił w turniejach międzystrefowych, w Sousse (1967, XIX miejsce) oraz w Manili (1976, VII). W roku 1973 zwyciężył (wraz z Johnem Grefe) w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych. Sukces ten powtórzył w roku 1978. Zwyciężył bądź podzielił I miejsca w Warnie (1965 i 1967), Amsterdamie (1968, turniej IBM), Caracas (1968), Netanji (1971), Montilli (1973), Solingen (1974) oraz Bochum (1981). W roku 1978 rozegrał w Waszyngtonie mecz z Ulfem Anderssonem, zwyciężając 6½ - 3½.

Znaczne osiągnięcia odniósł jako trener i sekundant, współpracował m.in. z Yasserem Seirawanem oraz Robertem Hübnerem. Był również członkiem zespołu Nigela Shorta podczas jego zwycięskich meczów z Anatolijem Karpowem i Janem Timmanem w roku 1993. W tym samym roku, na początku meczu o mistrzostwo świata PCA przeciwko Garriemu Kasparowowi, doszło między nimi do zgrzytu, w wyniku którego został przez Shorta zwolniony. Obaj opisywali później w szachowych czasopismach tę sytuację, krytykując siebie nawzajem.

W latach 1973–1986 zajmował się szachowymi publikacjami w nowojorskim wydawnictwie RHM Press. Od roku 1986 prowadził szachową kolumnę w dzienniku The Washington Post. Był również redaktorem kolumny w The Huffington Post.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 maja 1974, z wynikiem 2625 punktów zajmował wówczas 10. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Robertem Fischerem) wśród amerykańskich szachistów.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.