Love, Hate, Love – utwór amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, opublikowany na debiutanckim albumie studyjnym Facelift z sierpnia 1990. Został zamieszczony na szóstej pozycji. Czas trwania wynosi 6 minut i 26 sekund, co sprawia, że jest najdłuższą kompozycją wchodzącą w skład płyty. Autorem tekstu jest Layne Staley. Muzykę skomponował Jerry Cantrell.

Analiza

Autorem warstwy lirycznej jest Layne Staley. Ma ona charakter depresyjny, mroczny oraz ponury, i odnosi się do tematu relacji interpersonalnych. W wywiadzie udzielonemu magazynowi „Circus” w 1991, muzyk przyznał, że podczas koncertów największe emocje wzbudzają kompozycje „Love, Hate, Love” i „Confusion”. Tak skomentował znaczenie słów: „Utwory te są o związku. Ludzie jednak mają swoje własne idee. «Love, Hate, Love» napisałem o złym związku z dziewczyną, nie wiedząc jak go skończyć. Złapani w schemat, który się powtarza… powtarza… powtarza… Dokładnie tak. Napisałem, więc piosenkę o tym, jakim byłem dupkiem. Pomogło. Przestałem. Skończyły się problemy”. Na łamach dziennika „The Australian” wokalista stwierdził, że liryka „Love, Hate, Love” była dla niego formą terapii. W rozmowie z magazynem „RIP” z 1991, Jerry Cantrell przyznał: „Ten utwór to nasze arcydzieło. Wokal Layne’a w tej piosence jest po prostu niesamowity. Solówka jaką nagrałem do tego numeru jest jedną z moich ulubionych”. W wywiadzie dla pisma „Guitar” stwierdził, że powstała ona w wyniku „spontaniczności”.

Utwór rozpoczyna się od balladowego wstępu gitarowego, granego na wzór arpeggio, połączonego z efektem chorus. Partie wokalne Staleya w początkowej fazie trwania utworu wykonywane są w spokojnej tonacji, podobnie jak brzmienie kompozycji, charakteryzujące się powolnym tempem i mrocznym nastrojem. W dalszej części utwór zyskuje na większym ciężarze, dynamice i progresji, tak samo jak śpiew Staleya, który staje się intensywniejszy. Po wykonaniu solówki Cantrella, na pierwszy plan wysuwają się partie wokalne Staleya, wykonywane w wysokich rejestrach, charakteryzujące się intensywnym, gardłowym stylem.

Wydanie

„Love, Hate, Love” został opublikowany 21 sierpnia 1990 na debiutanckim albumie studyjnym Facelift. 30 lipca 1991 został zamieszczony na koncertowym VHS Live Facelift, będącym zapisem występu zespołu w Moore Theatre z 22 grudnia 1990. W 1993 utwór w wersji studyjnej został wykorzystany na stronie B winylowej edycji singla „Down in a Hole”. W 1995 został zamieszczony na stronie B singla „Grind” oraz w wersji koncertowej wszedł w skład kompozycji zwartych na rozszerzonej edycji singla „Heaven Beside You” (1996).

W późniejszym czasie kompozycja została wykorzystana na dwóch albumach kompilacyjnych zespołu – Music Bank (1999) i The Essential Alice in Chains (2006) – oraz w 2000 weszła w skład utworów zawartych na koncertowo-kompilacyjnej płycie Live.

Odbiór

Utwór na koncertach

Premiera „Love, Hate, Love” miała miejsce 22 sierpnia 1989 w trakcie występu w klubie Vogue w Seattle. Utwór regularnie prezentowany był przez zespół na koncertach w latach 90. Cantrell w rozmowie z „Guitar School” przyznał, że przy okazji występu w ramach MTV Unplugged w kwietniu 1996, muzycy planowali wykonać kompozycję w wersji akustycznej, jednak zrezygnowali z tego pomysłu z powodu ograniczeń czasowych. „Love, Hate, Love” był również pierwszą kompozycją, jaką członkowie Alice in Chains wykonali na próbie z Williamem DuVallem przed przyjęciem go do zespołu po śmierci Staleya w kwietniu 2002. Od momentu reaktywacji grupy w 2005, utwór często grany jest podczas występów. W ramach Acoustic Hour w 2007, po raz pierwszy wykonywany był w wersji akustycznej.

Personel

Opracowano na podstawie materiału źródłowego:

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

• David de Sola: Alice in Chains: The Untold Story. Thomas Dunne Books, 2015. ISBN 978-1250048073. (ang.).
• Greg Prato: Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music. ECW Press, 2009. ISBN 978-1550228779. (ang.).

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona zespołu (ang.)