Portret Norblina, mal. Julien-Léopold Boilly | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
Louis Pierre Martin Norblin (ur. 2 grudnia 1781 w Warszawie, zm. 14 lipca 1854 w Commentry w departamencie Marna) – francuski wiolonczelista.
Syn malarza Jana Piotra Norblina. Dzieciństwo spędził w Polsce. W 1798 roku wyjechał do Paryża, gdzie podjął studia w École des beaux-arts. Po pewnym czasie przeniósł się do Konserwatorium Paryskiego, gdzie jego nauczycielami byli Charles Baudiot i Pierre-François Levasseur. Studia ukończył w 1803 roku z I nagrodą. Od 1809 roku pracował w Théâtre-Italien, w latach 1811–1841 był natomiast pierwszym wiolonczelistą Opéra de Paris. Od 1826 do 1846 roku wykładał w Konserwatorium Paryskim. Był członkiem kwartetu Pierre’a Baillota. Grał też jako pierwszy wiolonczelista w kapeli nadwornej króla Ludwika Filipa I. W 1828 roku wspólnie z François-Antoine’em Habeneckiem założył Société des concerts du Conservatoire. W 1846 roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał w swojej posiadłości na wsi.
Pasjonował się numizmatyką, pozostawiając po sobie kolekcję cennych monet. Do jego uczniów należeli Auguste Franchomme i Jacques Offenbach.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 7. Część biograficzna n–pa. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2002, s. 85. ISBN 978-83-224-0808-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Valerie Walden: One Hundred Years of Violoncello. A History of Technique and Performance Practice, 1740–1840. Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 24. ISBN 0-521-60761-2.
Linki zewnętrzne
- Louis Pierre Martin Norblin – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project