|
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny |
C11H12Cl2N2O | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
259,13 g/mol | ||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Lofeksydyna (łac. lofexidinum) – organiczny związek chemiczny zawierający resztę 2,6-dichlorofenolu połączoną mostkiem eterowym z resztą 2-etylo-2-imidazoliny.
Zastosowanie
Jest lekiem z grupy agonistów receptora α2-adrenergicznego. Pierwotnie była podawana w celu obniżenia ciśnienia tętniczego krwi i ciśnienia wewnątrzgałkowego, jednak okazała się w tych wskazaniach nieskuteczna. Obecnie głównym jej zastosowaniem jest łagodzenie objawów po odstawieniu opioidów. Podawana powinna być krótkotrwale (zwykle do 10 dni), a następnie stopniowo (2–4 dni) odstawiana.
Działania niepożądane
Może powodować takie objawy, jak bezsenność, hipotensja ortostatyczna, hipotensja, bradykardia i zawroty głowy.
Preparaty handlowe
Przykładowe preparaty handlowe: Lucemyra (Stany Zjednoczone), Britlofex (Wielka Brytania).
Przypisy
- ↑ Lofexidine, [w:] PubChem, United States National Library of Medicine, CID: 30668 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Lofexidine, [w:] DrugBank, University of Alberta, DB04948 (ang.).
- 1 2 Lofexidine hydrochloride (nr SML1019) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2019-07-13]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
- ↑ E.C. Gish i inni, Lofexidine, an α2-receptor agonist for opioid detoxification, „Annals of Pharmacotherapy”, 44 (2), 2010, s. 343–351, DOI: 10.1345/aph.1M347, PMID: 20040696 (ang.).
- 1 2 H.P. Rang i inni, Farmakologia, Wrocław: Elsevier Urban&Partner, 2014, s. 190, 618, ISBN 978-0-7020-3471-8.
- ↑ M. Fishman i inni, Safety and Efficacy of Lofexidine for Medically Managed Opioid Withdrawal: A Randomized Controlled Clinical Trial, „Journal of Addiction Medicine”, 13 (3), 2019, s. 169–176, DOI: 10.1097/ADM.0000000000000474, PMID: 30531234, PMCID: PMC6541556 (ang.). [otwarty dostęp od 2020-05-01].
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.