Liubusua – gród Łużyczan wzmiankowany trzykrotnie w kronice Thietmara. W 932 roku został po długotrwałym oblężeniu zdobyty przez Henryka I Ptasznika i spalony. Odbudowany w 1012 roku przez Henryka II Świętego, jeszcze w tym samym roku został zdobyty i spalony przez Bolesława Chrobrego. Zgodnie z relacją Thietmara, który opisywał Liubusua z autopsji, na północ od grodu odbudowanego przez Henryka II znajdowało się większe grodziszcze o 12 bramach, mogące pomieścić 10 tysięcy ludzi.

Lokalizacja opisanego przez Thietmara grodu pozostaje niepewna. Identyfikowano go z późniejszymi miejscowościami Lubusz, Lubiąż, Löbau, Lebusa i Luckau.

Przypisy

  1. 1 2 3 Słownik starożytności słowiańskich. T. 3. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1967, s. 82.
  2. 1 2 Mały słownik kultury dawnych Słowian. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 212.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.