Liszajecznik koralkowaty (Candelariella coralliza (Nyl.) H. Magn.) – gatunek grzybów z rodziny Candelariaceae. Znany też jako liszajecznik koralkowy. Ze względu na symbiozę z glonami zaliczany jest do porostów.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Candelariaceae, Candelariales, Candelariomycetidae, Candelariomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1875 William Nylander nadając mu nazwę Lecanora coralliza. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w roku 1912 Jean-François Magni, przenosząc go do rodzaju Candelariella.

Synonimy nazwy naukowej:

• Candelariella vitellina var. pulvinata (Malbr.) Mereschk. 1913
• Lecanora coralliza Nyl. 1875
• Lecanora vitellina var. pulvinata Malbr. 1868

Morfologia

Plecha skorupiasta, o grubości do 2 mm, popękana na areolki o szerokości do 5 mm. Ma barwę żółtą lub cytrynową i składa się z kulistych lub poduszeczkowatych i gęsto upakowanych ziarenek zawierających glony protokokkoidalne.

Apotecja występują rzadko, zazwyczaj są wgłębione w plechę, czasami nieznacznie nad nią wystają. Tarczki koliste o średnicy do 1,5 mm i barwie takiej samej jak plecha lub nieco ciemniejszej. Brzeżek początkowo ziarenkowaty, później zanikający. Hypotecjum bezbarwne. Obłocznia ma grubość 65-75 μm, znajdują się w niej proste lub nieco rozgałęzione wstawki o grubości 3-3,5 μm. Zarodniki bezbarwne, o kształcie podłużnym lub do elipsoidalnym, przeważnie zakrzywione. Mają rozmiar 10-14 × 4.5-6 μm. W jednym worku powstaje po 12-32 zarodników.

Występowanie i siedlisko

Występuje głównie w Europie i Azji, podano też pojedyncze stanowiska w Andach w Ameryce Północnej oraz w RPA. W Ameryce Północnej jest rzadki. W Polsce występuje w rozproszeniu na niżu i w niższych położeniach górskich.

Rozwija się głównie na kwaśnych skałach i głazach, czasami (rzadko) na porostach naskalnych. Występuje w otwartych, dobrze oświetlonych miejscach.

Przypisy