Liptowska Przełączka

Liptowska Przełączka w środkowej części zdjęcia
Państwo

 Słowacja

Wysokość

ok. 2245 m n.p.m.

Pasmo

Tatry, Karpaty

Sąsiednie szczyty

Ostra, Zadnia Liptowska Turnia

Data zdobycia

19 marca 1906 r.

Pierwsze wejście

A. Martin

Położenie na mapie Tatr
Położenie na mapie Karpat
49°09′38,5″N 20°01′16,3″E/49,160694 20,021194

Liptowska Przełączka (słow. Liptovská štrbina, ok. 2245 m n.p.m.) – przełęcz położona w bocznej południowej grani Ostrej w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się między wierzchołkiem Ostrej, położonym w głównej grani odnogi Krywania, a Zadnią Liptowską Turnią – najbliższą z trzech Liptowskich Turni. Nazywana jest także Liptowską Szczerbiną.

Przełęcz jest ostra i dość głęboko wcięta. Stanowi północne ograniczenie Liptowskiego Grzbietu (Liptovský chrbát), który z kolei jest północnym fragmentem Koziego Grzbietu (Kozí chrbát). Liptowski Grzbiet kończy się na sąsiedniej Wyżniej Liptowskiej Przehybie, natomiast Kozi Grzbiet – na Ostrej Przełączce. Obie te nazwy do niedawna nie były używane w języku polskim.

Według przewodnika Tatry Wysokie Witolda Henryka Paryskiego Liptowska Przełączka znajduje się mniej więcej w połowie dystansu między Ostrą a Liptowską Turnią. W związku z niejednoznacznością określenia Liptowska Turnia i rzeczywistymi odległościami w tym rejonie można tutaj jako Liptowską Turnię rozumieć Pośrednią Liptowską Turnię (Kozí hrb, 2272 m) – Zadnia Liptowska Turnia położona jest bowiem tuż ponad Liptowską Przełączką.

Pierwszego wejścia na przełęcz dokonał zimą podczas przejścia granią Alfred Martin 19 marca 1906 r.

Przypisy

  1. 1 2 3 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956, s. 126.
  2. 1 2 Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 138. ISBN 83-909352-2-8.
  3. 1 2 Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 336. ISBN 83-01-13184-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.