„Linia” – czasopismo literackie ukazujące się w Krakowie w latach 1931–1933

Pismo było próbą skonsolidowania Awangardy Krakowskiej, rozpadającej się po zamknięciu peiperowskiej „Zwrotnicy”. Próbę taką podjął Jalu Kurek, który został redaktorem naczelnym pisma, oraz Julian Przyboś i Jan Brzękowski, natomiast Tadeusz Peiper nie opublikował w „Linii” żadnego tekstu, ograniczając już swoją działalność literacką i publicystyczną. Na łamach czasopisma publikowali także poeci nowej generacji awangardystów: Stanisław Piętak, Marian Czuchnowski, członkowie grupy Żagary: Jerzy Zagórski, Teodor Bujnicki, Czesław Miłosz. Drukowano tam także teksty Witkacego i Władysława Strzemińskiego. Każdy numer był podzielony na trzy części: rozprawy teoretyczne, wiersze i noty, w których zamieszczano krótkie i zjadliwe ataki na wybitne osobistości literackie. Ukazało się pięć numerów pisma.

Wraz z zamknięciem czasopisma grupa awangardystów krakowskich ostatecznie się rozpadła. Od mniej więcej 1935 roku działali indywidualnie publikując swoje wiersze i artykuły na łamach różnych pism.

Przypisy

Bibliografia

• Alina Kowalczykowa, Programy i spory literackie w dwudziestoleciu. Warszawa 1978.
• Artur Hutnikiewicz, Od Czystej Formy do literatury faktu. Warszawa 1976.
• Jerzy Kwiatkowski: Dwudziestolecie międzywojenne. Wyd. III - 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13851-6.brak strony w książce
• Grzegorz Gazda: Dwudziestolecie międzywojenne. Słownik literatury polskiej. Gdańsk: słowo / obraz terytoria; Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe, 2008, s. 117-118. ISBN 978-83-7420-110-0.