Lilla Kulka, Lilla Kulka-Sobkowicz (ur. 6 stycznia 1946 w Krakowie) – polska artystka, twórczyni tkaniny artystycznej, profesor zwyczajny.

Życiorys i twórczość

Studia rozpoczęła w 1966 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1968 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. W 1972 obroniła dyplom z wyróżnieniem z malarstwa i tkaniny artystycznej u prof. Stanisława Teisseyre’a i prof. Magdaleny Abakanowicz. W 1981 podjęła pracę na ASP w Krakowie, gdzie w 2000 została kierownikiem Pracowni Tkaniny Artystycznej na Wydziale Malarstwa. W 2004 została profesorem w zakresie sztuk plastycznych, ze specjalnością w tkaninie artystycznej. Obecnie, od 2009, prowadzi zajęcia na kierunku wzornictwo w Wyższej Szkole Technicznej i Sztuk Stosowanych w Katowicach.

Zajmowała się ponadto działalnością organizacyjną i społeczną. Od 1974 do rozpoczęcia stanu wojennego razem z Romaną Plęskowską organizowała plener tkacki oraz konkurs „Tkanina roku”. W latach 90. prowadziła warsztaty z zakresu tkaniny artystycznej dla nauczycieli i artystów w Bergkamen w Niemczech (1994–1995), jak również warsztaty terapii zajęciowej dla mieszkańców domu pomocy społecznej w Łyszkowicach (1995–2000). Była kuratorką i aranżerką wystaw prezentujących tkactwo artystyczne.

Twórczość Lilli Kulki umieszczana jest w zakresie tkaniny unikatowej. We swoich pracach wykorzystuje włókno (zwykle naturalne). Jej kompozycje obracają się wokół tematu człowieka, przedstawiają sylwetki ludzkie, odrealnione, zsyntetyzowane, z biegiem czasu ukazywane na nowe sposoby. Artystka rozpoczęła od grubo tkanych Anonimów, w latach 80. zaprezentowała Torsy — osadzone na stelażach popiersia z tkaniny, w niemal teatralnym ujęciu. Odwrotnością Anonimów były Ślady powstające poprzez wycięcie w materii obrysów postaci ludzkich. W odbiorze prac ważną funkcję pełnił światłocień. Wykorzystywana byłą zwykle jedna cieniowana gama barwna. Sylwetki ludzkie wyrażały różne stany emocjonalne, od poczucia rozdarcia po zadumę i powagę. Zestawiane wchodziły w reakcje między sobą. Oprócz postaci figuratywnych artystka korzystała również z innych motywów, ale nie były one zasadniczą treścią jej prac. Dorobek Lilli Kulki wykazuje silne związki z rzeźbą, wpisując się w nurt eksperymentalnej „rzeźby miękkiej”, wylansowanej przez Magdalenę Abakanowicz.

Oprócz tkaniny artystycznej artystka parała się również malarstwem, wystawiennictwem, rysunkiem i działaniami interdyscyplinarnymi.

Nagrody i odznaczenia

• 1975 – medal na 2. Międzynarodowym Triennale Tkaniny Artystycznej, Łódź
• 1977 – drugie wyróżnienie w konkursie Tkanina roku 1976, Kraków
• 1978 – II nagroda w konkursie Tkanina roku 1977, Kraków
• 1979 – Grand Prix w konkursie Tkanina roku, Kraków
• 1980 – Grand Prix w konkursie Tkanina roku, Kraków
• 1981 – wyróżnienie i nagroda honorowa w konkursie Tkanina roku 1980, Kraków
• 2001 – Złota Odznaka Związku Plastyków i Artystów Polskich
• 2014 – medal Vive 'l’art! ZPAP OK
• 2016 – Złoty Krzyż Zasługi

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

• Irena Huml: Współczesna tkanina polska. Warszawa: Arkady, 1989. ISBN 83-213-3340-0.
• Lilla Kulka. W drodze. Kraków: Wydawnictwo Akademii Sztuk Pięknych, 2018. [dostęp 2020-04-15].