Li Tang (chiń. 李唐), znany też jako Li Xigu (chiń. 李晞古); ur. ok. 1050, zm. ok. 1130 – chiński malarz epoki Song.

Pochodził z prowincji Henan. Związany z cesarską akademią malarską w Kaifengu, a po zdobyciu miasta przez Dżurdżenów w 1127 z nową akademią założoną przez cesarza Gaozonga w Hangzhou. Tworzył pejzaże. Opracował własną technikę malowania pędzlem nazwaną „cięciem topora” (fubi cun), polegającą na gęstym stawianiu kropek, która znalazła potem wielu naśladowców.

Przypuszczalnie żaden z jego oryginalnych obrazów nie zachował się. Przypisywane mu dzieła, w tym najbardziej znane Szumiące sosny w wąwozach i Wiatr wśród sosen pośród tysiąca parawanów, znajdujące się obecnie w zbiorach Narodowego Muzeum Pałacowego w Tajpej, są prawdopodobnie późniejszymi kopiami.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Li Tang, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2016-05-24].
  2. 1 2 3 4 5 Dorothy Perkins: Encyclopedia of China. London: Routledge, 2013, s. 280. ISBN 1-57958-110-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.