| Nazwisko chińskie | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||
Li Gonglin (ur. ok. 1047, zm. 1106), znany też pod imieniem Longmian (龍眠) – chiński malarz tworzący w epoce Song.
Pochodził z powiatu Shucheng w prowincji Anhui, z rodziny uczonych. W 1170 roku zdał egzamin na stopień jinshi, następnie piastował funkcje urzędnicze na dworze cesarskim w Kaifengu. Przyjaźnił się z Su Shi.
Malarstwa uczył się kopiując obrazy mistrzów epoki Tang (Yan Libena, Wu Daozi), znajdujące się w kolekcji jego ojca. Posługiwał się techniką jednobarwnego rysunku wykonanego konturowym tuszem zwaną baimiao, inspirowaną twórczością Gu Kaizhi. Tworzył pejzaże, scenki figuralne oraz obrazy o tematyce buddyjskiej i taoistycznej, największą sławę zdobył sobie jednak jako twórca przedstawień koni.
Jeden ze zwojów Li Gonglina z przedstawieniami koni. Zbiory Muzeum Pałacowego w Pekinie
Przypisy
- 1 2 3 4 Li Gonglin, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2016-05-24].
- 1 2 3 Li Gonglin, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2016-05-24] (ang.).
- ↑ Robert E. Harrist: Painting and Private Life in Eleventh-Century China. Princeton: Princeton University Press, 1998, s. 26.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.