| pułkownik artylerii | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 kwietnia 1880 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 kwietnia 1937 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1930 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca pułku |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Leszek Franciszek Roguski (ur. 14 kwietnia 1880 na Pradze, zm. 1 kwietnia 1937 w Warszawie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 14 kwietnia 1880 na stacji kolejowej Praga (Pelcowizna), w rodzinie Władysława, inżyniera kolejowego i Bronisławy ze Zboińskich. Początkowo uczył się w 2. Gimnazjum w Warszawie, a od klasy piątej w Gimnazjum w Częstochowie, w którym zdał egzamin maturalny. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym Carskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Po śmierci ojca przerwał studia i odbył służbę wojskową w rosyjskim pułku moździerzy w Warszawie na prawach wolontariusza. Po zakończeniu służby został mianowany chorążym rezerwy.
Z dniem 25 października 1924 został przeniesiony do 7 Pułku Artylerii Polowej w Częstochowie na stanowisko dowódcy pułku. W styczniu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV, a z dniem 1 maja tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Płock. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Mieszkał w Rogowie.
Zmarł 1 kwietnia 1937 w Warszawie, a cztery dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Był żonaty, dzieci nie miał.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1807 – 26 marca 1921
- Krzyż Walecznych trzykrotnie
- Medal Niepodległości – 25 lipca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Medal Zwycięstwa
Był przedstawiony do odznaczenia Orderem Odrodzenia Polski.
Uwagi
- ↑ Z fiszki przechowywanej w Kartotece personalno-odznaczeniowej CAW wynika, że zawiadomienie o nadaniu medalu nie zostało wysłane. Brak adnotacji o wysłaniu zainteresowanemu odznaczenia z dyplomem oraz brak adnotacji by odznaczony dokonał wpłaty 8 zł na rachunek czekowy PKO.
Przypisy
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 4.
- 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-04]..
- 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 125 z 28 listopada 1924, s. 704.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 381, 447.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1930, s. 33.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 341, 849.
- 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-04]..
- ↑ Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 92, s. 4, 1937-04-04. Warszawa..
- ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 2 kwietnia 1921, s. 608.
- 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-04]..
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 171, poz. 208.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-04]..
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 381.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-04]..
Bibliografia
- Roguski Leszek. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.70-6339 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-03].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.