Les Baxter
Data i miejsce urodzenia

14 marca 1922
Mexia

Data i miejsce śmierci

15 stycznia 1996
Newport Beach

Zawód

kompozytor muzyki filmowej, muzyk

Lata aktywności

1943–1996

Strona internetowa

Les Baxter (ur. 14 marca 1922 w Mexia, zm. 15 stycznia 1996 w Newport Beach) – amerykański kompozytor muzyki filmowej i pianista.

Życiorys

Studiował grę na fortepianie w konserwatorium muzycznym w Detroit, a następnie w Los Angeles na Uniwersytecie Pepperdine. Po studiach porzucił karierę pianisty koncertowego i został piosenkarzem muzyki popularnej. W wieku 23 lat wstąpił do zespołu „Mel-Tones” prowadzonego przez Mela Tormé, śpiewał w nagraniach Artie Shawa np. What Is This Thing Called Love?.

W latach 50. zajął się aranżowaniem i prowadzeniem zespołu muzycznego dla wytwórni Capitol Records. Prowadził orkiestrę grającą muzykę do dwóch wczesnych przebojów Nat King Colea: „Mona Lisa” i „Too Young”. W 1953 roku napisał pierwszą muzykę do filmu Tanga Tika. Z własną orkiestrą wydał wiele przebojów, w tym „Ruby” (1953), „Unchained Melody” (1955) i „The Poor People Of Paris” (1956). Zaaranżował i nagrał partyturę trzygodzinnej ścieżki dźwiękowej filmu The Yellow Tomahawk (1954).

Sukcesy osiągnął albumami swoich suit orkiestrowych: Le Sacre Du Sauvage, Festival Of The Gnomes, Ports Of Pleasure, Brazil Now. Napisał także 17 epizodów w tym przebój „Whistle” do serialu telewizyjnego Lassie.

W 1960 roku założył i śpiewał w zespole folkowym Balladeers w składzie: Mike Clough (śpiew), David Crosby (gitara akustyczna, śpiew), Ethan „Chip” Crosby (gitara akustyczna, śpiew), Bob Ingram (śpiew). W 1967 hitem stała się jego piosenka River Wide, wykorzystująca technikę zwaną ścianą dźwięku, wymyśloną przez Phila Spectora. Pracował też w radiu jako dyrektor muzyczny w programach The Halls of Ivy and the Bob Hope oraz The Abbott and Costello Show.

W latach 60. i 70. podobnie jak jego koledzy Henry Mancini i Lalo Schifrin pracował w przemyśle filmowym. Tworzył muzykę oraz dyrygował dla wytwórni American International Pictures m.in. horrorach oraz musicalach dla nastolatków: The Pit and the Pendulum, The Comedy of Terrors, Muscle Beach Party, The Dunwich Horror oraz Frogs.

W latach 80. pisał muzykę dla parków rozrywki SeaWorld.

Wybrana filmografia

Wyróżnienia

Posiada swoją gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd.

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.