Leopold Połoszynowicz
podpułkownik artylerii
Pełne imię i nazwisko

Leopold Izydor Połoszynowicz

Data i miejsce urodzenia

25 maja 1886
Przemyśl

Data i miejsce śmierci

3 stycznia 1948
tamże

Przebieg służby
Lata służby

1904–1905, 1914–1928, 1939–1946

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

2 pułk artylerii górskiej

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Leopold Izydor Połoszynowicz (ur. 25 maja 1886 w Przemyślu, zm. 3 stycznia 1948 tamże) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 25 maja 1886 w Przemyślu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana (zm. 1901) i Wacławy z Zakrzewskich (zm. 1937). W latach 1892–1904 uczęszczał do szkoły powszechnej i gminazjum w rodzinnym mieście. W latach 1904–1905 odbył służbę wojskową w 3 czesko-galicyjskim pułku artylerii fortecznej w Przemyślu. W 1905 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Od 1910 do 1914 pracował w kancelariach adwokackich w Przemyślu przygotowując się do zawodu adwokata. W międzyczasie odbył 4 czterotygodniowe ćwiczenia wojskowe. Na stopień kadeta rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1906 i przydzielony w rezerwie do 3 czesko-galicyjskiego pułku artylerii fortecznej. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1910 w korpusie oficerów artylerii fortecznej.

1 sierpnia 1914 został zmobilizowany i wysłany do Tyrolu Południowego. Na froncie włoskim walczył do 30 października 1918 jako dowódca grupy artylerii. Jego oddziałem macierzystym był batalion artylerii fortecznej nr 1. Awansował na stopień nadporucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 listopada 1914 i kapitana rezerwy ze starszeństwem z 1 lutego 1918. W 1918 ukończył czterotygodniowy kurs przeciwaeroplanowy.

1 listopada 1918 w Przemyślu jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego. Do października 1919 dowodził na froncie baterią i grupą artylerii. Z dniem 2 grudnia 1919 został przydzielony z 10 pułku artylerii ciężkiej na stanowisko dowódcy baterii zapasowej 12 pułku artylerii polowej. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. W lipcu 1920 objął dowództwo dywizjonu szkolnego artylerii zenitowej w Warszawie, pierwszej jednostki artylerii przeciwlotniczej w Siłach Zbrojnych II Rzeczypospolitej. 20 kwietnia 1921 dowodzony przez niego oddział został przeformowany w baterię zapasową artylerii zenitowej, a 24 sierpnia tego roku w dywizjon artylerii zenitowej. 1 września 1921 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy dywizjonu.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 42. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 9 pułk artylerii polowej. 16 sierpnia tego roku zdał dowództwo dywizjonu i odszedł do 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Później został przeniesiony do 1 pułku artylerii najcięższej w Warszawie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W styczniu 1925 został przeniesiony z 1 pan do 2 pułku artylerii górskiej w Przemyślu na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy pułku. W sierpniu 1926 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii i wyznaczony na stanowisko oficera placu Siedlce. Z dniem 31 grudnia 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X”.

W kwietniu 1939 został powołany na dziesięciotygodniowe ćwiczenia, a następnie pozostawiony w służbie czynnej i przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko zastępcy dowódcy obrony przeciwlotniczej. Wziął udział w kampanii wrześniowej. 17 września 1939 przekroczył granicę i został internowany na terytorium Królestwa Węgier. W maju 1940 przedostał się do Francji i został przydzielony do Stacji Zbornej Oficerów w obozie Carpiagne (franc. Camp de Carpiagne). 20 czerwca tego roku ewakuował się do Wielkiej Brytanii i został skierowany do obozu Crawford. 2 września 1940 przybył do Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. W październiku 1944 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Zarządu Wojskowego, a w październiku następnego roku przeniesiony w stan nieczynny. W październiku 1946 wrócił do Przemyśla. Tam 3 stycznia 1948 zmarł i został pochowany na cmentarzu komunalnym Zasanie.

W 1920 ożenił się z Ludmiłą z Długoszów (zm. 1956), z którą miał syna Andrzeja (1925–1978).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Arkusz ewid. pers. ↓, 2, 5.
  2. 1 2 3 Leopold Połoszynowicz. Zakład Usług Komunalnych w Przemyślu Sp. z o.o.. [dostęp 2023-06-30]..
  3. 1 2 3 4 5 Arkusz ewid. pers. ↓, 5.
  4. ↑ Schematismus 1907 ↓, s. 923, 932.
  5. ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 1002, 1015.
  6. 1 2 Arkusz ewid. pers. ↓, 3, 5.
  7. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 825.
  8. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 1123.
  9. 1 2 3 4 5 Ranglisten 1918 ↓, s. 1392.
  10. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 794.
  11. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 1075.
  12. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1333.
  13. ↑ Moszumański 1996 ↓, s. 147.
  14. 1 2 3 4 5 Arkusz ewid. pers. ↓, 2.
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Arkusz ewid. pers. ↓, 3.
  16. ↑ Przydziały. „Rozkazy Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów”. 2, s. 2, 1920-01-06. Lwów..
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 7 lipca 1920, s. 552.
  18. ↑ Arkusz ewid. pers. ↓, 4, zatwierdzony z pominięciem stopnia majora.
  19. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 329.
  20. ↑ Wojska OPL WL 2003 ↓, s. 17.
  21. ↑ Moszumański 1996 ↓, s. 147, 148.
  22. ↑ Moszumański 1996 ↓, s. 151–152.
  23. ↑ Obsada dowództw. [w:] Oddział II, sygn. I.303.4.59, s. 155 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-07-02].
  24. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 187.
  25. ↑ Moszumański 1996 ↓, s. 152.
  26. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 799, 814.
  27. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 718, 737.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 stycznia 1925, s. 26.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 21 sierpnia 1926, s. 269.
  30. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 430, 449.
  31. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 341, 1044.
  32. ↑ Rozkaz dzienny ↓, Nr 10 z 4 września 1940.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.