Leopold Gebel
podpułkownik dyplomowany administracji
Data i miejsce urodzenia

20 sierpnia 1889
Nowy Targ

Data i miejsce śmierci

15 lipca 1954
Londyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

c. i k. 20 Pułk Piechoty
38 Pułk Piechoty
20 Pułk Piechoty
Biuro Administracji Armii Ministerstwa Spraw Wojskowych

Stanowiska

adiutant batalionu
dowódca batalionu piechoty
zastępca dowódcy pułku
szef wydziału
zastępca szefa biura

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)

Odznaczenia

Leopold Albin Gebel (ur. 20 sierpnia 1889 w Nowym Targu, zm. 15 lipca 1954 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany administracji (piechoty) Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 20 sierpnia 1889 w Nowym Targu. W 1909 ukończył Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. Absolwent wydziału prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

Jako kadet rezerwowy c. i k. armii od stycznia 1914 został mianowany chorążym rezerwy, przydzielony do c. i k. 20 pułku piechoty. U schyłku I wojny światowej działał w konspiracyjnej organizacji „Wolność” (współpracował m.in. z Józefem Gizą), na przełomie października/listopada 1918 w stopniu porucznika jako adiutant batalionu zapasowego 20 pułku piechoty kierował w Tarnowie przewrotem wojskowym.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 494. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 listopada 1924 roku został przydzielony z Komendy Placu Zakopane do 1 pułku strzelców podhalańskich w Nowym Sączu z jednoczesnym „odkomenderowaniem” do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza IV Kursu Doszkolenia. 15 października 1925 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Inspektoratu Armii Nr IV w Krakowie na stanowisko referenta. W 1928 roku był dowódcą I batalionu 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Przemyślu. 12 marca 1929 roku został przeniesiony do 20 pułku piechoty w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 24 grudnia 1929 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 26 marca 1930 roku został przeniesiony do Biura Ogólno Administracyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko szefa wydziału. Następnie został przeniesiony do korpusu oficerów administracji. W marcu 1939 roku pełnił służbę w Biurze Administracji Armii Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku zastępcy szefa biura. W tym czasie, w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1930, zajmował 1. lokatę w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna. Równocześnie pełnił funkcję sekretarza Tymczasowego Komitetu Doradczo-Naukowego, ciała powołanego w 1933.

W maju 1928 portret Leopolda Gebela wykonał artysta malarz Stanisław Ignacy Witkiewicz (dzieło trafiło później do Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku). Leopold Gebel zamieszkiwał przy ulicy Ignacego Boernera 43 w Warszawie. Przewodniczył Komitetowi Budowy Kościoła Matki Bożej Ostrobramskiej w Boernerowie (dzielnica Warszawa-Bemowo), a w 1936 ofiarował jako dar wotywny do świątyni obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej (w kościele funkcjonuje od końca XX wieku cywilno-wojskowa parafia Matki Bożej Ostrobramskiej). Pełnił funkcję prezesa Klubu Sportowego Warszawianka.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej 1939, po czym przedostał się na Zachód, po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii i zmarł 15 lipca 1954 w Londynie.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ W 1935 dokonano zmiany imienia z Leopold na Leopold Albin. Stwierdzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 8, s. 56, 1 czerwca 1935.
  2. ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2021-01-19].
  3. ↑ Absolwenci 1883–1939. sobieski.krakow.pl. [dostęp 2015-04-14].
  4. ↑ II Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego Kraków. Spis absolwentów z lat 1883–1939. stankiewicze.com. [dostęp 2015-04-14].
  5. ↑ Awans noworoczny w rezerwie c. i k. armii. „Gazeta Lwowska”, Nr 7 z 11 stycznia 1914.
  6. ↑ Krzysztof Podgórski: „Wolność”. [dostęp 2015-04-14].
  7. ↑ Aleksandra Anna Kozłowska. Generał brygady Jerzy Dobrodzicki (1884–1934) i jego rodzina. „Przegląd Nauk Historycznych”, s. 104, Nr 2 z 2012.
  8. ↑ Jerzy Giza: Jerzy Kossowski – żołnierz, pisarz, patriota. [dostęp 2015-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-14)].
  9. ↑ Paweł Stachnik: Sądeccy c. k. dezerterzy. [dostęp 2015-04-14].
  10. ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 35.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 54, 170.
  12. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 89.
  13. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 96. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty – 1 lipiec 1933 r.. Warszawa: 1933, s. 12.
  14. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 442.
  15. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 286.
  16. ↑ Maciej Bossak: Tymczasowy Komitet Doradczo-Naukowy. [dostęp 2015-04-14].
  17. ↑ Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy).........(19). [dostęp 2015-04-14].
  18. ↑ Stanislaw Ignacy Witkiewicz (Witkacy) „Portrait of Leopold Gebel”, 1928. [dostęp 2015-04-14].
  19. ↑ Książka telefoniczna. [dostęp 2015-04-14].
  20. ↑ Piotr Otrębski: Boernerowska parafia seniorka. 2007-03-30. [dostęp 2015-04-14].
  21. ↑ Andrzej Tarwid: Warszawskie wizerunki Matki Miłosierdzia. Niedziela. [dostęp 2023-01-06].
  22. ↑ Jestem dłużnikiem Pana Boga. „Nasza Służba”, s. 6, Nr 13 z 1-31 lipca 2011. Ordynariat Polowy Wojska Polskiego.
  23. ↑ Elżbieta Szmigielska-Jezierska: Koncert kolęd i promocja książki „Boernerowo i jego świątynia” w klubie Wojskowej Akademii Technicznej. Ordynariat Polowy Wojska Polskiego, 2007-01-07. [dostęp 2015-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-14)].
  24. ↑ Robert Gawkowski: Futboliści na barykadach Powstania Warszawskiego. 2014-07-31. [dostęp 2015-04-14].
  25. ↑ Powstanie Warszawskie: piłkarze patrioci. [dostęp 2015-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-17)].
  26. ↑ J. Giza, Losy członków (...) 1932–1945, s. 39.
  27. ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 468 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  28. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 17, 11 listopada 1936.
  29. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 33.
  30. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
  31. ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 598 „za zasługi na polu rozwoju i propagandy sportu polskiego”.
  32. ↑ M.P. z 1931 r. nr 178, poz. 260 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  33. ↑ Jerzy Giza. Losy członków organizacji „Wolność” w Wojsku Polskim w latach 1932–1945. „Almanach Sądecki”, s. 31, Nr 1 (42) / 2003. Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Oddział w Nowym Sączu.
  34. 1 2 Na podstawie
  35. ↑ Piętnastolecie L. O. P. P.. Warszawa: Wydawnictwo Zarządu Głównego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, 1938, s. 282.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.