Leon Horodecki
pułkownik dyplomowany artylerii
Data i miejsce urodzenia

22 kwietnia 1898
Sosnówka na Podolu

Data i miejsce śmierci

15 maja 1969
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

1 Dywizjon Artylerii Konnej
Kwatera Wojskowa Prezydenta RP
3 Samodzielna Brygada Kawalerii
Dowództwo Obszaru Warownego Wilno
10 Pułk Artylerii Lekkiej

Stanowiska

adiutant Marszałka
I adiutant przyboczny → oficer ordynansowy Prezydenta RP
oficer sztabu brygady
dowódca dywizjonu artylerii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Leon Janusz Horodecki h. Świnka (ur. 22 kwietnia 1898 w Sosnówce, zm. 15 maja 1969 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 22 kwietnia 1898 w Sosnówce na Podolu. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej za co otrzymał Order Virtuti Militari. Od 1921 do 1923 był adiutantem marszałka Józefa Piłsudskiego. Został awansowany do stopnia porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 dniem czerwca 1919, a następnie do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. Jako oficer nadetatowy 1 dywizjonu artylerii konnej służył w Kwaterze Wojskowej Prezydenta Rzeczypospolitej w 1923 pełniąc funkcję I adiutanta przybocznego Prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego. W czerwcu 1924 został przesunięty na stanowisko II adiutanta przybocznego, a później na stanowisko oficera ordynansowego.

Z dniem 20 lipca 1925 został przydzielony do macierzystego 1 dak z jednoczesnym przeniesieniem służbowym do 1 pułku szwoleżerów na okres trzech miesięcy „celem praktycznego zapoznania się z organizacją, uzbrojeniem i regulaminami” oddziałów broni. Z dniem 1 listopada 1925 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego 1925–1927. W maju 1926 roku został ranny w czasie zamachu stanu. Z dniem 28 października 1927 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do dowództwa 3 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Wilnie na stanowisko oficera sztabu. 17 grudnia 1931 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 20. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1932 był oficerem sztabu w dowództwie Obszaru Warownego Wilno. Od 26 kwietnia 1937 roku do 24 marca 1939 roku dowodził II dywizjonem 10 pułku artylerii lekkiej w Łodzi. Wiosną 1939 roku został przeniesiony do Oddziału IV Sztabu Głównego w Warszawie i przydzielony do Wydziału Zaopatrywania i Ewakuacji. Do wybuchu wojny zajmował się „sprawami odwodowych jednostek służb Naczelnego Wodza i przewidywaniami dotyczącymi tzw. „Odwodu Warszawa” tj. armii gen. Dąb-Biernackiego na wypadek „Z”. W czasie kampanii wrześniowej był delegatem naczelnego kwatermistrza w dowództwie Frontu Północnego.

Jego żoną została Anna z domu Taraszkiewicz, a ich synem był Andrzej Horodecki (1925–2011, profesor inżynier).

W publikacjach dotyczących lat późniejszych pojawił się oficer w stopniu podpułkownika i pułkownika dyplomowanego o tożsamości Janusz Horodecki; m.in. podczas kampanii wrześniowej, podczas okupacji niemieckiej, w 1947 płk dypl. J. Horodecki opublikował artykuł „Artyleria 1 Armii WP w działaniach nad Turią i Bugiem – lipiec 1944”. Według jednego ze źródeł Leon Horodecki zmarł w 1967 w Oxfordshire.

Zmarł 15 maja 1969 roku w Warszawie.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2021-02-09].
  2. 1 2 3 4 5 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 825.
  4. ↑ Adam Ludwik Korwin-Sokołowski: Fragmenty wspomnień 1910–1945 (cz. 2). osadnicy.org. s. 21–23. [dostęp 2016-12-04].
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 747.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 466.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 3, 801.
  8. ↑ Kronika polityczna. „Kurier Warszawski”, s. 18, Nr 21 z 21 stycznia 1923.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 25 czerwca 1924 roku, s. 403.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 3, 720.
  11. ↑ Prezydent Rzeczypospolitej w Krakowie. „Kurier Warszawski”, s. 10, Nr 139 z 18 maja 1924.
  12. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 74 z 17 lipca 1925 roku, s. 390.
  13. ↑ Przegląd Artyleryjski ↓, Nr 7-8 lipiec-sierpień 1925 roku, s. 284.
  14. ↑ Przegląd Artyleryjski ↓, Nr 11-12 listopad-grudzień 1925 roku, s. 461.
  15. ↑ Trzecia lista zabitych i rannych. „Kurier Warszawski”, s. 19, Nr 133 z 16 maja 1926.
  16. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 312.
  17. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 436.
  18. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 12 z 18 grudnia 1931 roku, s. 400.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 185, 483.
  20. ↑ Kuprianis 2010 ↓, s. 570.
  21. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 729.
  22. ↑ Pajączkowski-Dydyński 1940 ↓, s. 48.
  23. ↑ Głowacki 1986 ↓, s. 337.
  24. ↑ Jadwiga Ślawska-Szalewicz: Prof. dr hab. inż. Andrzej Horodecki – wspomnienie. okiemjadwigi.pl, 2011-03-29. [dostęp 2016-12-04].
  25. ↑ Łukasz Grzegorczyk: Kampania wrześniowa w rejonie Klwowa i Odrzywołu. klwow.pl. s. 3. [dostęp 2016-12-04].
  26. ↑ Aleksander Majewski: Żołnierz Wolności. Historia mjr. Józefa Wysockiego. fronda.pl, 2010-11-15. [dostęp 2016-12-04].
  27. ↑ Przegląd Artyleryjski ↓, Nr 1 styczeń-luty 1947 roku, s. 26-46.
  28. ↑ Leon Horodecki. ancestry.co.uk. [dostęp 2016-12-04]. (ang.).
  29. ↑ Kuprianis 2010 ↓, s. 585.
  30. ↑ Dział urzędowy. Zawodowi oficerowie artylerii odznaczeni Krzyżem „Virtuti Militari” V kl.. „Przegląd Artyleryjski”, s. 79, Nr 10, 11, i 12 z 15 grudnia 1923.
  31. 1 2 Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 801.
  32. ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 469 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  33. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 19, 11 listopada 1936.
  34. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 161.
  35. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 3.
  36. 1 2 Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 720.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.