Leon Adamowski
Data i miejsce urodzenia

28 czerwca 1911
Brześć Litewski

Data i miejsce śmierci

15 października 1983
Warszawa

Poseł I kadencji Sejmu PRL
Okres

od 20 listopada 1952
do 20 listopada 1956

Przynależność polityczna

Stronnictwo Demokratyczne

Odznaczenia

Leon Adamowski (ur. 28 czerwca 1911 w Brześciu Litewskim, zm. 15 października 1983 w Warszawie) – polski lekarz, poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) i na Sejm PRL I kadencji.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Bolesława i Sabiny Adamowskich. W 1932 ukończył Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Białymstoku, po czym podjął pracę w Funduszu Pracy oraz Białostockim Urzędzie Wojewódzkim. Po ukończeniu kursu instruktorów ratownictwa sanitarnego w 1937 został zatrudniony w Polskim Czerwonym Krzyżu w Suwałkach. W latach 1938–1939 studiował medycynę na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie (wcześniej również prawo na Uniwersytecie Warszawskim). Podczas niemieckiej okupacji Suwalszczyzny zatrudniony jako pielęgniarz i asystent rentgenowy. W 1944 mianowany powiatowym kontrolerem sanitarnym. Rok później został wyznaczony na przewodniczącego Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Suwałkach (do sierpnia 1946). Od 1945 był członkiem Stronnictwa Demokratycznego (SD). W grudniu 1945 stanął na czele tymczasowych struktur SD w powiecie. W latach 1946–1949 był dyrektorem Białostockiej Ekspozytury Izby Przemysłowo-Handlowej oraz radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej. W 1949 przeniesiony do pracy partyjnej na Dolny Śląsk. Działał w SD (był przez długi okres członkiem Rady Naczelnej oraz CK).

W 1947 po raz pierwszy uzyskał mandat posła na Sejm z okręgu Ełk. Zasiadał w Komisjach Spółdzielczości, Aprowizacji i Handlu (jako sekretarz), Planu Gospodarczego, Przemysłowej i Zdrowia. W 1952 zasiadł ponownie w ławach poselskich (z okręgu Warszawa), pracował w Komisjach Budżetowej oraz Pracy i Zdrowia (jako wiceprzewodniczący).

W 1953 został dyrektorem administracyjnym Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie (do 1960). W latach 1961–1965 sprawował mandat członka Rady Narodowej m.st. Warszawy. W latach 80. był wiceprzewodniczącym Rady Naczelnej Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej.

Żonaty z Teodorą Adamowską, również działaczką SD.

Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera D37-4-19).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2023-06-19].
  2. ↑ Adam Drążek, Przy – czy obok władzy? Stronnictwo Demokratyczne w województwie białostockim w latach 1945–1989: organizacja i działalność, Białystok 2005, s. 31.
  3. ↑ Maria Leśnikowska, Jak wesprzeć milion? Jubileusz i szara codzienność, „Kurier Polski”, nr 101 z 24 maja 1983, s. 3 (rozmowa z L. Adamowskim).
  4. ↑ „Kurier Polski”, nr 119, 22 czerwca 1987, s. 5 (nekrolog T. Adamowskiej).
  5. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  6. ↑ M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 254 „za zasługi w pracy społecznej”.
  7. ↑ M.P. z 1946 r. nr 119, poz. 219 „za zasługi, położone przy organizacji administracji publicznej służby zdrowia, oświaty oraz za wydajną pracę”.
  8. ↑ „Kurier Polski”, nr 205, 18 października 1983, s. 2 (nekrolog).

Bibliografia

  • Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944–1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 25.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.