Leo Nucci

Leo Nucci, 1986
Data i miejsce urodzenia

16 kwietnia 1942
Castiglione dei Pepoli

Pochodzenie

włoskie

Typ głosu

baryton

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

śpiewak

Leo Nucci (ur. 16 kwietnia 1942 w Castiglione dei Pepoli) – włoski śpiewak operowy, baryton.

Życiorys

Studiował w Bolonii i Mediolanie u Giuseppe Marchesiego i Ottaviano Bizzarriego. Zadebiutował jako śpiewak w 1967 roku w Teatro Lirico w Spoleto rolą Figara w Cyruliku sewilskim Rossiniego. Rola ta stała się później jego partią popisową, kreował ją na różnych scenach ponad 100 razy. W latach 1969–1975 był członkiem chóru mediolańskiej La Scali. Sławę przyniosła mu kreacja Schaunarda w Cyganerii Pucciniego na deskach Teatro La Fenice w Wenecji w 1975 roku. W tym samym roku został solistą La Scali, na scenie której kreował role m.in. Figara w Cyruliku sewilskim, Rodriga w Don Carlosie, Millera w Luizie Miller, Marcella w Cyganerii, Sharplessa w Madame Butterfly. W 1978 roku debiutował w Covent Garden Theatre w Londynie oraz w Operze Wiedeńskiej. W 1980 roku rolą Renata w Balu maskowym Verdiego debiutował w nowojorskiej Metropolitan Opera. W 1981 roku wystąpił w Lyric Opera w Chicago i w Operze Paryskiej. W latach 1989–1990 wcielał się w rolę Renata w Balu maskowym na festiwalu w Salzburgu. W 1991 roku śpiewał partię Jagona w Otellu w trakcie koncertowych przedstawień tej opery w Chicago i Nowym Jorku. Gościnnie występował w San Francisco, Berlinie, Rzymie, Hamburgu i Genewie.

Zasłynął jako odtwórca ról w operach Giuseppe Verdiego. W 1987 roku wcielił się w rolę tytułową w filmowej wersji opery Makbet w reżyserii Claude’a d’Anny. Wziął udział w nagraniach płytowych oper Maria de Rudenz, Falstaff, Podróż do Reims, Aida, Simon Boccanegra, Otello, Rigoletto, Adriana Lecouvreur.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2634. ISBN 0-02-865529-X.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 International Who’s who in Music and Musicians’ Directory (in the Classical and Light Classical Fields). Wyd. 17. T. 1. Cambridge: International Biographical Centre/Melrose Press, 2000, s. 473–474. ISBN 0-948875-534.
  3. 1 2 3 4 5 6 Giorgio Bagnoli: The La Scala Encyclopedia of the Opera. New York: Simon & Schuster, 1993, s. 271. ISBN 0-671-87042-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.