Leningradskaja
Ленинградская
Przynależność państwowa

 Rosja

Data założenia

1971

Wysokość

304 m n.p.m.

Położenie na mapie Antarktyki
69°30′05″S 159°23′28″E/-69,501500 159,391150
Strona internetowa

Leningradskaja (ros. Ленинградская, „Leningradzka”) – letnia stacja polarna należąca do Rosji (wcześniej radziecka), położona na Wybrzeżu Oatesa na Antarktydzie Wschodniej.

Położenie i warunki

Stacja znajduje się na nunataku Leningrad, 2-3 km od wybrzeża Morza Somowa. Jest to grzbiet skalny zbudowany z leukokratycznych granitów i szarych gnejsów biotytowych, wznoszący się na 100–230 m ponad sąsiadujące lodowce.

Klimat na stacji jest morski, z gwałtownymi zmianami pogody. Wiatry są silne (średnio 8,4 m/s, maksymalnie 37 m/s), zmienne; w ciągu roku najczęstsze są wiatry z kierunku południowo-wschodniego (~50%), potem z południa i z zachodu. Od maja do sierpnia nad Morzem Somowa przechodzą zwykle 2–4 cyklony; w ciepłych miesiącach także zawirowania powietrza o mniejszej skali wpływają na pogodę na stacji Leningradskaja, prowadząc do nagłego, krótkotrwałego pogorszenia warunków, groźnego dla lotnictwa. W chłodniejszych miesiącach takie wiry tworzą się dalej na północ, nad lodem morskim, rzadziej dochodząc do lądu. Temperatura praktycznie przez cały rok nie przekracza 0 °C. Morze zamarza tu wyjątkowo wcześnie i w ciągu 20 lat działalności stacji nie zdarzyło się, żeby było całkowicie wolne od lodu (choć regularnie tworzą się rozległe połynie).

Historia

Wybór lokalizacji stacji poprzedziły badania lotnicze i naziemne, miejsce to wybrano spośród pięciu wytypowanych przez uczestników radzieckiej wyprawy polarnej. Na miejscu zbudowano pierwszy budynek, w którym przeprowadzono badania geodezyjne, grawimetryczne, magnetometryczne i astronomiczne, zebrano też okazy flory. Stacja Leningradskaja została oficjalnie otwarta 25 lutego 1971 roku. Zamknięto ją w marcu 1991 roku, do czego przyczynił się rozpad ZSRR. W lecie 2007-08 Rosja uruchomiła automatyczne stacje meteorologiczne w tymczasowo nieczynnych bazach Leningradskaja, Mołodiożnaja i Russkaja, odtwarzając okołobiegunową sieć monitoringu.

Na stacji tej obserwowano więcej zórz polarnych niż w innych radzieckich stacjach polarnych, ze względu na bliskość bieguna magnetycznego.

Przypisy

  1. ↑ Main Antarctic Facilities operated by National Antarctic Programs in the Antarctic Treaty Area (South of 60° latitude South). Council of Managers of National Antarctic Programs, 2013-05-15. [dostęp 2014-08-20]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Станция Ленинградская. Федеральная Целевая Программа “Мировой Океан” – Подпрограмма “Изучение и исследование Антарктики”. [dostęp 2016-08-18]. (ros.).
  3. 1 2 3 4 5 Station Leningradskaya. Russian Antarctic Expedition – Project Antarctica. [dostęp 2016-08-18]. (ang.).
  4. ↑ Russian Antarctic Stations - overview. Russian Antarctic Expedition – Project Antarctica. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).
  5. ↑ Preliminary results of the Russian studies in the Antarctic under the IPY 2007/2008 Program. Secretariat of the Antarctic Treaty, kwiecień 2009. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.