Lemoniadanapój chłodzący o kwaskowatym smaku składający się z wody, cukru i soku cytrynowego, niekiedy gazowany.

Warianty

Występuje w wielu wariantach, jednak klasyczną, domową lemoniadę sporządza się ze słodzonej, przegotowanej wody (albo wody sodowej) z dodatkiem naturalnych soków cytrusowych (cytryna, limonka, pomarańcza) oraz startej skórki z tych owoców. Napój podaje się oziębiony, a dla podniesienia smaku i wyglądu do każdej porcji napoju wkłada się plasterek pomarańczy lub cytryny. Można podać również z kostkami lodu i słomką, najlepiej w wysokiej szklance.

Sok zastępowany bywa przez inny kwas – pochodzenia roślinnego lub sztuczny.

Lemoniada jest napojem bezalkoholowym, wchodzi jednak w skład drinków, np. jako dodatek do piwa – napoje shandy, gaseosa, panaché, panasch, radler, alsterwasser, potsdamer, russ.

Historia

Edycja pisma Medical Times z 1846 podaje przykłady stosowania lemoniady jako lekarstwa w szpitalach paryskich.

Henry Mayhew w wydanej w 1864 pracy o ludności ubogiej Londynu pisze o sprzedaży lemoniady jako podstawy utrzymania biedaków w sezonie letnim. Lemoniada, nazywana w zależności od zastosowanych dodatków smakowych nektarem albo perskim sorbetem, miała składać się z pięciu podstawowych składników (woda, cukier, soda, kwas i sok owocowy). Podaje też przykłady ulicznej sprzedaży lemoniady – zarówno z dystrybutorów, jak i butelkowanej.

Zobacz też

Przypisy

  1. Ryszard Jargoń, Obsługa konsumenta, cz. 2, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne SA, Warszawa 2000, ISBN 978-83-02-07845-3, s. 48.
  2. Witold Doroszewski, Słownik języka polskiego, t. 4, Polska Akademia Nauk, Wiedza Powszechna, Warszawa 1969.
  3. Medical Times, 9: 1846, s. 355.
  4. H. Mayhew, London Labour and the London Poor: the condition and earnings of those that will work, cannot work and will not work, London 1864, s. 198.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.