Lemat Zassenhausa (także: lemat motyla) – techniczny wynik teorii grup dotyczący kraty podgrup danej grupy, w uogólnieniach również kraty podmodułów ustalonego modułu lub, ogólnie, dowolnej kraty modularnej. „Motyla” można dojrzeć na diagramie Hassego grup biorących udział w twierdzeniu.
Hans Julius Zassenhaus udowodnił lemat, mając na celu podanie czytelniejszej postaci dowodu twierdzenia Shreiera; można go też uzyskać z ogólniejszego wyniku znanego jako twierdzenie Goursata dla rozmaitości Goursata (których przykładem są grupy), wykorzystując prawo modularności Dedekinda. Twierdzenie zachodzi w szczególności również dla grup z operatorami: w sformułowaniu wystarczy zamienić podgrupy normalne na podgrupy stabilne.
Lemat
Niech będzie grupą, a oraz jej podgrupami; ponadto niech oraz będą podgrupami normalnymi, wówczas
i ma miejsce izomorfizm
Dowód
Niech Ponieważ to czyli podobnie dla jest Jako że oraz zapisując dla zwięzłości to zachodzi (jako iloczyn prosty, zob. iloczyn kompleksowy).
Ponieważ oraz to
Teraz oraz (ponieważ ), a więc z (1) wynika
Powtarzając to samo rozumowanie dla zastąpionymi odpowiednio uzyskuje się
Teza wynika z połączenia (2) oraz (3).
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Lemat 1. Niech oraz Wówczas oraz
Dowód. Drugie twierdzenie o izomorfizmie mówi, że jeśli jest grupą, a oraz to oraz jest izomorficzna z
Stosując to twierdzenie dla zastąpionych odpowiednio otrzymuje się oraz Skoro a to zachodzi teza. - ↑ Lemat 2. Niech oraz Wówczas oraz
Dowód. Ponieważ to wiadomo, że oraz Zatem Należy dowieść, że jest normalna w Zauważając, że (zob. normalizator), otrzymuje się dla wszystkich (zob. sprzężenie i podgrupa normalna). Wtedy, dla dowolnych jest ponieważ oraz Zatem dla wszystkich oraz Z drugiego twierdzenia o izomorfizmie z odpowiednio w miejscach otrzymuje się oraz Ponieważ oraz to izomorfizm ten oznacza, że
Przypisy
Bibliografia
- R.S. Pierce: Associative algebras. Springer, 1982, s. 27. ISBN 0-387-90693-2.
- Serge Lang: Algebra. Wyd. III (popr.). Springer-Verlag, s. 20–21, seria: Graduate Texts in Mathematics. ISBN 978-0-387-95385-4.
- Hans Zassenhaus. Zum Satz von Jordan–Hölder–Schreier. „Abhandlungen aus dem Mathematischen Seminar der Universität Hamburg”. 10, s. 106–108, 1934.