Lemat Zassenhausa (także: lemat motyla) – techniczny wynik teorii grup dotyczący kraty podgrup danej grupy, w uogólnieniach również kraty podmodułów ustalonego modułu lub, ogólnie, dowolnej kraty modularnej. „Motyla” można dojrzeć na diagramie Hassego grup biorących udział w twierdzeniu.

Hans Julius Zassenhaus udowodnił lemat, mając na celu podanie czytelniejszej postaci dowodu twierdzenia Shreiera; można go też uzyskać z ogólniejszego wyniku znanego jako twierdzenie Goursata dla rozmaitości Goursata (których przykładem są grupy), wykorzystując prawo modularności Dedekinda. Twierdzenie zachodzi w szczególności również dla grup z operatorami: w sformułowaniu wystarczy zamienić podgrupy normalne na podgrupy stabilne.

Lemat

Niech będzie grupą, a oraz jej podgrupami; ponadto niech oraz będą podgrupami normalnymi, wówczas

i ma miejsce izomorfizm

Dowód

Niech Ponieważ to czyli podobnie dla jest Jako że oraz zapisując dla zwięzłości to zachodzi (jako iloczyn prosty, zob. iloczyn kompleksowy).

Ponieważ oraz to

Teraz oraz (ponieważ ), a więc z (1) wynika

Powtarzając to samo rozumowanie dla zastąpionymi odpowiednio uzyskuje się

Teza wynika z połączenia (2) oraz (3).

Zobacz też

Uwagi

  1. Lemat 1. Niech oraz Wówczas oraz
    Dowód. Drugie twierdzenie o izomorfizmie mówi, że jeśli jest grupą, a oraz to oraz jest izomorficzna z
    Stosując to twierdzenie dla zastąpionych odpowiednio otrzymuje się oraz Skoro a to zachodzi teza.
  2. Lemat 2. Niech oraz Wówczas oraz
    Dowód. Ponieważ to wiadomo, że oraz Zatem Należy dowieść, że jest normalna w Zauważając, że (zob. normalizator), otrzymuje się dla wszystkich (zob. sprzężenie i podgrupa normalna). Wtedy, dla dowolnych jest ponieważ oraz Zatem dla wszystkich oraz Z drugiego twierdzenia o izomorfizmie z odpowiednio w miejscach otrzymuje się oraz Ponieważ oraz to izomorfizm ten oznacza, że

Przypisy

  1. Zob. Pierce, s. 27, ćw. 1.
  2. The Butterfly and the Serpent. W: J. Lambek: Logic and Algebra. Aldo Ursini, Paulo Agliano (red.). CRC Press, 1996, s. 161–180. ISBN 978-0-8247-9606-8.

Bibliografia

  • R.S. Pierce: Associative algebras. Springer, 1982, s. 27. ISBN 0-387-90693-2.
  • Serge Lang: Algebra. Wyd. III (popr.). Springer-Verlag, s. 20–21, seria: Graduate Texts in Mathematics. ISBN 978-0-387-95385-4.
  • Hans Zassenhaus. Zum Satz von Jordan–Hölder–Schreier. „Abhandlungen aus dem Mathematischen Seminar der Universität Hamburg”. 10, s. 106–108, 1934. 
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.