Lekcjonarz 10
Data powstania

XIII wiek

Rodzaj

lekcjonarz

Numer

10

Zawartość

Ewangelistarion

Język

grecki

Rozmiary

27,9 × 22,3 cm

Typ tekstu

bizantyński

Miejsce przechowywania

Francuska Biblioteka Narodowa

Lekcjonarz 10 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 10 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIII wieku. Służył do czytań liturgicznych.

Opis rękopisu

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 199 pergaminowych kartach (27,9 cm na 22,3 cm). Lekcje pochodzą z Ewangelii Mateusza oraz Łukasza. Lekcje z Ewangelii Jana zaginęły. Stosuje noty muzyczne (neumy).

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 23 linijek w kolumnie.

Historia

Paleograficznie datowany jest na wiek XIII. Rękopis badał Johann Jakob Wettstein, Scholz, Paulin Martin.

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 280) w Paryżu.

Jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda (UBS3). NA27 nie cytuje go.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments. Berlin, New York: Walter de Gruyter, 1994, s. 219.
  2. F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 328.
  3. 1 2 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 388.
  4. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au Nouveau Testament, conservés dans les bibliothès de Paris (Paris 1883), p. 140.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.