Legendarz, legendarium – w średniowiecznej literaturze hagiograficznej najczęściej uporządkowany chronologicznie zbiór pism zawierających pasje, żywoty, opisy translacji i cudów, a także późniejsze zbiory żywotów świętych wydawane po wynalezieniu druku.

Określenie legendarze odnosi się do kodeksów spisywanych na zamówienie w celu uzasadnienia cnót i łask za sprawą kandydata na ołtarze. Materiały te są źródłem wiedzy o rozwoju kultu, upodobaniach adresatów, całości warsztatu pisarskiego redaktorów, datowaniu i pochodzeniu dobranych pism

Przykładem legendarza są „Żywoty Świętych” Piotra Skargi.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 527. ISBN 978-83-7318-736-8.

Bibliografia

  • Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 611. ISBN 978-83-7318-736-8.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.