Lech Marian Mokrzecki (ur. 5 kwietnia 1935 w Warszawie, zm. 26 lipca 2021 w Gdańsku) – polski pedagog oraz wiolonczelista, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Gdańskiego i Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, w latach 1985–1987 prorektor Uniwersytetu Gdańskiego.

Życiorys

W 1954 został absolwentem historii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1962 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Sopocie, w klasie wiolonczeli, uzyskując dyplom artysty muzyka, a następnie w 1964 również tytuł magistra sztuki.

Od 1956 był nauczycielem historii, śpiewu oraz gry na wiolonczeli w wielu szkołach w Trójmieście. W latach 1959–1970 był pracownikiem Państwowej Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku.

Od 1966 był nauczycielem akademickim Wyższej Szkoły Pedagogicznej. Pracując nieprzerwanie na Uniwersytecie Gdańskim, uzyskał tytuł doktora w 1967, stopień doktora habilitowanego w 1975, profesora nadzwyczajnego w 1986, a w 1993 profesora zwyczajnego. W latach 1972–2004 był również nauczycielem akademickim w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

W 1998 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Linköping.

31 stycznia 2024 odbyła się uroczystość przekazania spuścizny prof. Lecha Mokrzeckiego do zasobu Archiwum Uniwersytetu Gdańskiego.

Pełnione funkcje w Uniwersytecie Gdańskim

• Wicedyrektor Instytutu Pedagogiki (1978–1981)
• Dyrektor Instytutu Pedagogiki (1981–1991)
• Kierownik Zakładu Historii Nauki, Oświaty i Wychowania (1984–2005)
• Prorektor (1985–1987)

Odznaczenia

• Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1971)
• „Za Zasługi dla Gdańska” (1972 i 1979)
• „Zasłużony Ziemi Gdańskiej” (1973)
• Złoty Krzyż Zasługi (1977)
• Srebrna odznaka „Zasłużony Pracownik Morza” (1979)
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (1980)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984)
• Medal 1000-lecia Gdańska (1998)
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2004)
• Medal Prezydenta Miasta Gdańska (2005)

Przypisy